Met de vroegere afleveringen van Tom waes leerden we dat hij niet het alledaagse vakantieoord opzocht. We wisten ook reeds dat hij avontuurlijk is maar geen overdreven risico’s neemt.

Met zijn laatste aflevering ging hij een beetje in de voetsporen van een Vranckx en de nuchtere kijker zal de opmerking gemaakt hebben dat de schoenmaker best bij zijn leest blijft. Het werd nogal vlug duidelijk dat
Tom zich liet meeslepen door emotionele gevoelens waardoor hij op het einde van zijn reportage op zijn blote knieën vroeg om nog een stortingske te doen. Niks mis mee maar toch enkele bedenkingen.

Een vaststelling waar we voor de volle 100% achterstaan is dat de vluchtelingen uit Soedan stukken beter af zijn in hun eigen leefwereld. Die mensen hebben een ervaring om zich te beredderen volgens hun normen en leefwijze. Het is te bewonderen hoe ze op enkele weken met de weinige hulpmiddelen in staat zijn een verblijf in elkaar te timmeren, hoe ze hun leefwijze van in hun eigen land opnieuw starten. Zelfs een ondernemingszin hebben die Europeanen nog niet zouden bedenken.
Vluchtelingen uit Soedan die in Europa geraken hebben het stukken moeilijker. Hier vallen ze ten prooi aan een welstand die ze nooit kenden, een overvloed aan luxe die hen beknot.  In Europa zou de vluchteling geen hutje moeten bouwen want door al onze wetgevingen breken ze de volgende dag alles wat hij opbouwde af. Hier moet je er niet aan denken om zonder BTW, H.R. een koffiebar te beginnen.

Of onze stortingen echt zo goed terecht komen om die mensen te helpen is toch niet duidelijk geworden. Dat er veel geld nodig is om die mensen te helpen is een feit maar wat krijgen die mensen volgens Tom zijn reportage? Een matras, een pakketje levensmiddelen, een tentzeil, een jerrycan, zaden om te planten en wellicht goede raad. Of dat stukje grond waar hij mag wonen ook een gift is of slechts een toelating om er tijdelijk of er voor altijd te mogen wonen is onduidelijk.
Na het graven van een put voor de behoeften in achter te laten krijgen ze dan een toilet. Zeer positief is dat die vluchtelingen de handen uit de mouwen moeten steken.
Wat zeker in het pakket zou moeten opgenomen worden is een doos condooms want 22 jaar en reeds een kind van 10 moeten opvoeden is een zware opgave. Een kind krijgen op je twaalfde zal er niet vreemd aan zijn dat dit kind op zijn 14de staat te zwaaien met een wapen als kindsoldaat want dat kind moet kunnen overleven en als soldaat heeft men een zekerheid van inkomsten. Ook hulp van bij de basis is noodzakelijk.

Zou het niet opportuun zijn dat ons onderwijs inspeelt op het verstrekken van hulp?
Een tip voor Crevits. Onze jongeren moeten stage lopen in bedrijven, ziekenhuizen en wat is een betere leerschool dan een stage waar ze echt iets kunnen betekenen Daarenboven zouden onze jongeren verantwoordelijkheid moeten nemen en de handen uit de mouwen moeten steken en een levensles krijgen om een periode zonder luxe te leven.
In eerste instantie zou Crevits enkel maar jongens op stage mogen laten vertrekken want zonder condoomkes is het nogal gevaarlijk dat onze meiskes met hun korte rokskes ginder gaan helpen. Men moet de poesjes niet bij de melk zetten…