Minister Geens deed al enkele pogingen om de strafmaat te optimaliseren. Voornamelijk om extra geld in het bakje van de staat te krijgen. Een oplossing voor de gewone man had kunnen zijn om advocaatkosten effectief te verhalen op de veroordeelde.

De praktijk ligt echter wat ingewikkelder.

Een misdadiger is veelal iemand die lak heeft aan alles en iedereen. Dus ook aan mijnheer de ‘Juge’. Kleine criminelen vallen zeker onder de noemer van ‘broekvagers’. Zij die nooit opdagen voor de rechter krijgen een veroordeling bij verstek. Soms laten ze zich afvaardigen door een advocaat die een bestand van klanten heeft die bestaan uit nietsnutten.

In praktijk is het dan zo dat je de zaak won en dat de veroordeelde moet opdraaien voor de gerechtskosten en de kosten die je maakte om de zaak aan te spannen. Het je toegekende bedrag komt echter niet op je rekening want de nietsnut reageert niet.

Dan mag je om je rechten te laten gelden naar de griffie stappen, een afschrift van het vonnis betalen om dan vervolgens naar een deurwaarder te stappen om 250€ te betalen om te laten nagaan of de veroordeelde wel kan betalen! Die 250€ komen ten laste van de veroordeelde maar je moet als ‘winnaar’ dat bedrag wel eerst betalen; Dus het tegoed loopt nog wat hoger op.

Neem een kleine kruimeldief die vijf gedupeerden moet vergoeden voor de gestolen bedragen. De slachtoffers zijn dikwijls ouderen, mensen die het niet breed hebben en die reeds moeite hebben om hun advocaat te betalen.

De huidige regeling zorgt ervoor dat de kruimeldief gewoon zijn activiteiten blijft verder zetten. Zijn strafblad krijgt wat extra lente aan veroordelingen maar last heeft hij daar niet van. Een bewijs van goed gedrag en zeden heeft hij niet nodig want hij is werkschuw en blijft gewoon verder stelen.

De rechter spreekt al enkele dagvaardigingen niet meer over een tweede, derde of tiende kans want dan zou hij zich belachelijk maken.

Een rechter zou na drie veroordelingen de dader moeten opsluiten en de strafmaat zou moeten bepalen dat hij niet vrij komt zolang de slachtoffers hun vergoedingen niet kregen.

Voor sommigen zou zelfs die celstraf geen reden zijn om te vergoeden maar dan zou de wetgever de mogelijkheid moeten hebben om de dader te verplichten te werken tijdens zijn straf. De vergoedingen die gevangenen verdienen zijn laag maar zullen op de duur hen wel nopen om de slachtoffers te betalen.

Een andere maatregel kan zijn dat de dader alle sociale vergoedingen verliest tot hij zijn schulden afbetaalde. Zal hij dan nog meer stelen? Uiteraard maar slechts een geringe periode omdat de politie die kruimeldieven kent en vlug kan oppakken.

Hopelijk komt er ooit verandering in het huidige systeem maar daar zullen bepaalde advocaten niet voor staan te springen. Ook zullen sommige rechters dwars liggen want met het verplicht motiveren van het vonnis hebben ze het moeilijker om zich te verantwoorden naar de gedupeerden toe.

Er is duidelijk nog werk aan de winkel voor de Minister…