Moderne technische middelen zorgen ervoor dat rechters zich moeten aanpassen aan nieuwe mogelijke bewijsmiddelen. Of dit positief is voor vertrouwensbanden valt zwaar te betwijfelen. Het voorstel om naar de toekomst de gesprekken met je dokter op te nemen een goed idee is valt te betwijfelen. Dokters zijn ook maar mensen en mensen maken fouten. Wanneer het maar om een foute diagnose gaat voor een griepje of  verkoudheid dan kan een verkeerde diagnose wat hinder veroorzaken maar een ramp is dit niet.
Dokter en patiënt hebben een vertrouwensrelatie. Wanneer de patiënt alle gesprekken gaat beginnen opnemen dan zal dit de relatie niet ten goede
komen. Gans anders dan bij een opname in een ziekenhuis.
Dokter en patiënt kennen elkaar nauwelijks of totaal niet. Daarenboven is er de directie van het ziekenhuis die dokters ‘gebruikt’ om niet enkel hun
kosten te dekken maar om hun ziekenhuis te laten evolueren naar een hyper moderne fabriek. Veel dokters ‘huren’ slechts één of meerdere lokalen, staan in voor het loon van het personeel en zijn zelfs de eigenaar van onderzoekstoestellen. Het ziekenhuis gebruikt de stagiairs. Die toekomstige
dokters verdienen amper het zout op hun petatten en moeten veel te veel uren kloppen.

De patiënt is daar ook slachtoffer van. Vaak krijgt de patiënt rekeningen van het ziekenhuis met namen van dokters die hij nooit zag of hoorde. Ook
rekeningen van de specialist die erelonen vraagt op dagen dat hij hem of haar niet zag. Die dokter stak regelmatig zijn hoofd door de deur terwijl de
zieke lag te slapen. Dat is alvast de uitleg die men geeft als je om uitleg vraagt. Niet zelden krijg je een jaar na je ontslag plots nog enkele rekeningen toegezonden. Zeker indien je een hospitalisatieverzekering hebt. Dan is de patiënt niet enkel ziek maar ook een melkkoe…
Opnames van gesprekken tijdens de periode dat je in het ziekenhuis ligt kan voordelen opleveren want bij een medische fout is het tegenwoordig schering en inslag dat het ziekenhuis die fout toegeeft maar enkel wil onderhandelen indien de arts ook de medeverantwoordelijkheid neemt voor de fout. De verzekering van de arts ontkent steeds die verantwoordelijkheid. De man kan niet anders dan ontkennen want anders geraakt hij aan geen verzekering naar de toekomst.
Gezien het in de praktijk regelmatig het geval is dat de fout werd begaan door een voor de patiënt onbekende dokter mag je een procedure vergeten. Je betaalt je ‘blauw’ aan advocaten en de rechter heeft te weinig bewijzen om uiteindelijk een degelijk vonnis te vellen in het voordeel van de patiënt.
Dus indien opnames een grotere kans op een eerlijk proces kunnen opleveren, ·dan kan men best de nodige moderne middelen aanschaffen en meenemen in je toiletzakje bij opname in die moderne fabriek.

Het is ver gekomen dat men van ’s morgens tot ’s avonds met zijn bakske moet rondlopen om alles te filmen en op te nemen. Gooi echter je bewijsmateriaal niet op het internet via facebook en dergelijke of het is voor de rechter zeker niks meer waard. Daarenboven heb je nog de kans dat men je eerroof en smaad aan je broek lapt.
Vooruitgang is formidabel en geweldig zou wijlen Eddy Wally zeggen maar naast leren werken met de moderne mogelijkheden moet je ook de wetgeving van voor naar achter studeren. Er gaan nog advocaten in een knelberoep geraken op de manier waarop alles evolueert. Maar die advocaten kunnen dan nog altijd politieker worden…