De opvoeding van Hendrik Bogaert zal er wellicht iets mee te maken hebben waardoor de man wreed kort door de bocht giert. Hendrik denkt dat mensen zijn zoals sigaren. Je plakt er een mooi bandje rond en klasseert ze in een sigarendoosje.

Een zeer simplistische gedachte om de dubbele nationaliteit af te schaffen. Als losse flodder heeft die gedachte een basis maar het is geen oplossing. Wanneer je verder denkt dan je neus lang is blijkt het een idiote gedachte. Volgelingen van Hendrik sleuren er dan nog het integratiedebat bij. Over integratie zit het dan helemaal mis want integratie kan een doelstelling zijn maar dan ook niks meer of minder.

Mensen zijn geen sigaren (al zijn we regelmatig de sigaar), het zijn levende wezens. Wat wij in ons denken als integratie, zo zien inwijkelingen dit anders.
Het begrijpen van een taal kan zeker bijdragen tot integratie. Eveneens werk en levensomstandigheden.
Om aan een degelijke integratie te doen moeten we beginnen met te proberen te begrijpen hoe die andere denkt en hoe die andere zijn integratie ziet.
Als eerste moeten we dan vaststellen dat in de nu aan de gang zijnde discussie over Turken die mensen niet zoals wij individueel denken maar meer in groep. Turken hebben groepsgedachten. Ze denken anders. Zelfs turken die hier werden geboren hebben een groepsgevoel over wat in het land van hun voorouders gaande is. die groepsgedachte is geen belemmering om zowel voor- als tegenstander te zijn van de dictator. In één en dezelfde familie hebben ze pro en contra’s. In tegenstelling tot het Westen vertrekken ze met de gedachte wat in hun idee het beste zou kunnen zijn voor diegenen die in hun land van oorsprong leven. Wij denken meestal wat voor ons persoonlijk het beste zou zijn. turken denken wat het beste zou zijn voor de groep. Hendrik kan die sigaren te verplichten te kiezen tussen Belg of ruk zijn maar dat is denken over een ‘voddeke’ papier. Het verandert niets aan de innerlijke gedachte van de persoon in kwestie.

De huidige discussie begint eigenlijk over tolerantie, nadien komt integratie om via inburgering samen een manier te vinden om elkaar de ‘duvel’ niet aan te doen.

Bogaert moet eens proberen om een Jood te doen kiezen! Het groepsgevoel van Joden zal hem vlug duidelijk maken dat hij zijn sigaren maar eens moet proberen aan de man te brengen in Cuba! Ze zullen hem met zijn doosje stinkstokjes vierkant uitlachen.