Het is al een tijdje geleden dat mensen kozen voor een leven in een groep van gelijkgezinden. We herinneren ons de periode van de Flower Power, de periode van de vrije liefde en de periode dat jongeren rondliepen met een provo-teken aan de hals. Het was ook de periode dat de ster van de Mercedes auto’s er moest aan geloven. Vele eigenaars sakkerden dat hun ster van hun wagen werd gestolen en een nieuw exemplaar had een duur prijskaartje.

Het leven in een commune stond gelijk met het leven in een sekte. Dit idee klopte niet altijd maar het was de gedachtegang van velen. Sommige communes bestaan nog steeds. Wel evolueerden ze met de loop der jaren. De diepgelovige commune die Jeroen bezocht maakte zelfs een zeer positieve vooruitgang. Los van het geloof is er niks mis met de eenvormige klederdracht, het biologisch tuinieren en de gezamenlijke maaltijden. Heel positief is de vrijheid om de leefgroep te verlaten en een ander leven op te bouwen. De eertijdse halsstarrigheid om zich te verzetten tegen moderne middelen zoals elektriciteit, studies zijn verdwenen.

Jeroen leerde er rundstong met een puree van knolselder maken. Opvallend was het lachen en giechelen van de vrouwen en meisjes. Eén ding was echter de sfeer. Totaal geen sprake van enige vorm van stress.
Zou dat gebrek aan stress de reden zijn dat mensen die de overkant bezochten na een periode terugkeren?
Dan is de conclusie dat we best in groep gaan leven…