De koers in de hel van het Noorden leverde geen vijfde zegen op voor Tom. Tom zelf kon de ontgoocheling moeilijk verstoppen en voor zijn fans werd het ook een bittere pil om door te slikken. Zijn slechts 13de plaats kwam  erger aan dan velen hadden verwacht. Toch moeten we eerlijk toegeven dat anderen beter waren. De ontgoocheling is groter omdat de hitse die de media rond de laatste wedstrijd van Tommeke Tom tot over de top ophemelden. Voor iedere atleet is het einde van de carrière zwaar maar met al die heisa staat er een ‘t’ voor. Tom mag dan een groot renner zijn geweest maar hij was niet de grootste renner. Dat was en blijft Merckx. Gelukkig en dat zal de man ooit beseffen viel de beslissing niet op de piste en kwam het hem laten winnen niet in het scenario voor. Dat had pas erg geweest. Tom leefde wellicht naar het ultieme van zijn vijfde kassei sedert enkele maanden en probeerde zich zo goed mogelijk voor te bereiden maar het was niet goed genoeg. Anderen waren beter en de sterkste van de dag heeft gewonnen.
Velen leefden mee met zijn laatste koers en waren wellicht wat ongelukkig.

Sport is echter ontspanning en een surrogaat van het leven. Wat was erg?
Die doden in Zweden, die doden in Egypte, die ongelukkige verkeersdoden want die laten een echte leemte na. Tommeke zal niet meer koersen maar zijn familie, vrienden kunnen nog van hem als mens genieten. Die vrouw uit Halle die een crimineel met de gestolen vrachtwagen de dood injoeg die zal niemand meer kunnen laten genieten van haar aanwezigheid.

Relativeren is belangrijk. Supporteren is leuk maar niet meer of minder dan zout op de aardappelen of een klontje in de koffie. Het is een surplusje maar niks meer.

Tom zorgde ervoor dat we genoten van zijn koersen, hij zorgde voor ophef over zijn soms turbulente levenswijze en wat hij noemde jeugdzonden. Hij had vurige fans en mensen die hem geen warm hart toeschreven. Al die onbekende slachtoffers van aanslagen hadden geen fans want ze waren en zullen voor de massa onbekenden blijven.

De zon was van de partij tijdens de koers in de hel maar voor de nabestaanden van de slachtoffers van de aanslagen bleef de zon verscholen achter een heel donkere wok die nooit volledig zal verdwijnen…