Onze vissers krijgen zakken mee om de rotzooi die in zee ligt en die ze opvissen in hun netten mee te brengen aan land. Op die manier wil men de tonnen plastieken zakken, pepflessen en andere rommel uit de Noordzee verwijderen.  Een leuk idee en alle kleintjes helpen maar aan de snelheid van de opruimingsacties zijn we voor generaties zoet.

Er ligt al jaren tonnen munitie in onze zee en die rommel roest en naast plastiek zullen de vissen ook zwaarder op de weegschaal wegen door al dat ijzer dat ze in zich opnemen. Dan spreken we nog niet over de tonnen industrie afval en het nucleaire dat op de zeebodem ligt. Over die rotzooi zwijgt men in alle talen want daar was in het verleden veel geld mee gemoeid.

Onze Noordzee en geld. De laatste jaren een nieuw fenomeen dat opdook. Voor het binnenvaren van de haven in Zeebrugge kiepert men zakken vol drugs in zee. Het risico om drugs onderaan de vrachtschepen is te groot en dus is een veiliger middel de drugs in zee te gooien en dan op te pikken met rubberbootjes. Opvallen doet het niet want er dobberen veel sportvissers met kleine bootjes op zee. Hoe zouden vissen zich gedragen met een snuifje? Wat indien kinderen beginnen te prutsen met een aangespoelde sportzak
'bloemsuiker'?

Visgerechtjes, een specialiteit aan onze kust maar kan men na een maaltijd binnenkort met de wagen nog naar het binnenland rijden? Na een tongske, 'plaete' of een handje garnalen met een Rodenbach. Ocharme de flikken die de terugkerende Antwerpenaar zijn verwarde uitleg zal moeten aanhoren over zijn vijfgangenmenu in een Blankenbergse frituur!