|
Ik kies voor het programma van Jeroen over
volk in het algemeen. Het is hoe je het bekijkt of het goe, minder goe
of slecht volk betreft. Bij iedereen zal er wel een goed kantje zijn en een
minder goed kantje en zolang het om geen crimineel gedrag gaat moeten we de medemens
pakken zoals hij is.
Na de hoertjes van de vorige uitzending
trok Jeroen naar vier vrijgezellen. Broers die op de ouderlijke boerderij net
over de schreve wonen. De eerste indruk was dat het uitzonderlingen zijn, Hoe
meer ze aan de bak kwamen hoe meer duidelijk werd dat ze een visie hebben en
wat opviel was hoe stil Jeroen was. In tegenstelling tot zijn pellen van het ei
van die hoertjes, stelde Jeroen heel weinig vragen. Hij had geluk want het kwam
er allemaal spontaan uit en zonder dat de zakken van Jeroen boordevol
geraakten met waar of onwaarheden.
Broers die de ouderlijke traditie verder
zetten en toch niet echt wereldvreemd zijn. Buiten een zeer sterke band tussen
de broers onderling relativeren ze de ganse dag. Ze hebben een soort van
ongevoeligheid, totaal geen hechting aan anderen en een eigen kijk op het
leven. Ze zijn het toonbeeld van de doorsnee Fransman die leeft van dag tot
dag. Stress is hen duidelijk vreemd en de dood is iets dat komt en verder moet
je niet te lang stilstaan bij het verlies van een mens. Hun aparte kijk op het
leven maakt dat ze geen behoefte hebben aan een vrouw. Ze missen dan ook geen
vrouw. De enige vrouw was hun moeder die veel voor hen betekende maar eens ze
ons aardbolleke verliet trokken de broers een streep onder het verlies. Leven
met verdriet kennen ze niet. Hun ingesteldheid is danig dat men niet moet
blijven stilstaan met een verlies.
Jeroen had duidelijk ontzag over de manier
van leven van de broers. Leuke Tv omdat we door die broers konden teruggaan
naar de tijd van vroeger.
Het was duidelijk dat zelfs met het
rondreizen naar vele landen, die broers hun principes niet verloochenen. Leven
en laten leven maar toch het kiekske, dat beenhard door ouderdom, toch in hun kasserol
vliegt!
|