Het is een vaste regel geworden dat de oma's en opa's garant staan voor de opvang van kindjes na de schooltijd en de vakanties. Grootouders hebben het in hun periode van rustig pensioen nog drukker dan in de periode van hun loopbaan. Onze regering eist een langere loopbaan en wanneer je dan eindelijk zou moeten genieten hang je aan de kapstok om voor de nodige opvang te zorgen voor de kleinkinderen. Tevens worden grootouders fulltime taxichauffeurs.

Mijn baasje is geen grootouder. Hij zou dus samen met mij moeten genieten. Een kleine misrekening met de drukke wereld waarin we leven. Mijn baas mocht ook de 'geneugten' ondervinden van het babysitten. Gisteren had ik een slaapcompagnon. Het nachtleven van de dochter noopte haar om haar 'kindje' een warm gezellig onderdak te geven terwijl het
nachtleven haar de hand reikte. Gemakkelijker babysitten voor een hondje zou je denken dan voor een kind. Geen gesleur aan pampers, flesjes en poedertjes. Geen gepruts met fruitpapjes.
In principe zou de slaper het moeten doen met wat brokjes, van tijd tot tijd eens buiten moeten voor de behoeften en dat zou het dan moeten zijn.

De werkelijkheid ligt een beetje anders.
Mijn leeftijdsgenoot van amper een scheet groot is van het dominante type. Slurpen aan mijn drinkbakje ben ik reeds gewoon van tijdens zijn bezoekjes. Dat die kleine meer aandacht eist en krijgt kan ik begrijpen gezien hij van de andere kant van de aardbol komt. Ook het feit dat ik mijn matje moet delen neem ik erbij.
Het zijn in feite maar details en toch. Wanneer ik buiten wil doet mijn baas de deur open (alhoewel ik dit zelfstandig kan) en ik doe mijn toerkes op ons erfgoedje. Dat gaat niet op voor mijn allochtoon maatje. Daarvoor moet mijn baas babysitter het leibandje aandoen en meewandelen want alleen in de tuin is voor Pumba het sein om een gaatje in de afsluiting te zoeken en een uitstap te begingen in omliggende straten. Gezien hij op onbekend terrein is weet het sukkelaartje zijn weg niet terug. Voor de babysit wil dit zeggen dat halverwege zijn programma hij een tijdje de buis moet missen om dan de draad van zijn programma terug op te nemen.

Voor mij was het evenmin een rustige nacht want telkens ik me eens draaide of een poot strekte lag dat allochtoontje in mijn weg. Het stond dat Pumbatje niet aan en bij het ochtendgloren wipte hij op een stoel en nestelde hij zich op het kussentje op de zitting. Gelukkig is hij van het luie type en beweegt amper zodat hij hoog en droog verder sliep.
Er schort in die Afrikaanse landen duidelijk iets met de opvoeding of hondjes nemen de gewoonten van katten over. Dat men na een nacht slapen, zich overdadig uitrekt, geeuwt is normaal. Alles behalve normaal is dat je in plaats van de stoel te springen je nog een verdieping hoger wipt tot op de tafel. Gevolg is dat de babysit uit zijn krammen schiet en dat het kleintje een periode buiten aan de haak mocht gaan zitten. Ook voor mij, de onschuld zelve had dit gevolgen. Ook ik moest op mijn ontbijt wachten tot de straf voor Pumba voorbij was.
Toen de fiere eigenares haar allochtoontje kwam oppikken had ze duidelijk nog wat slaap in te halen. Ze vleide zich neer in mijn baas zijn zetel in de veranda en deed een flinke tuk met. Haar 'kindje' op de schoot die natuurlijk ook nog een Oehoe ving!