Een vrouw in Mechelen was getuige van haar eigen begrafenis. Het levende bewijs dat je lichamelijk aanwezig kan zijn maar administratief een onbestaande bent. Met heel veel moeilijkheden en kopzorgen zal uiteindelijk met een attestje van ‘bewijs van leven’ afgeleverd door Stad Mechelen de situatie recht worden getrokken.

De media springen op het berichtje over een begrafenis van een levende maar het spijtige is dat de moeten concluderen dat een mens enkel administratief belangrijk is.

Al wat macht en geld bezit kan beslissen of je echt mag leven en menswaardig.

Zo ook Proximus beslist of je mag genieten van je bestaan. Hun administratie gaat voor op de mens. Proximus is één van die vele bedrijven die administratief beslissen of je mag genieten van de maandelijkse betalingen die je stipt doet.

Met straatwerken brak men al enkele keren de leidingen en enkel Proximus beslist autonoom en volgens hun administratie wanneer ze eens zullen herstellen. Omdat het slachtoffer slechts een gewone man in de straat is heeft de tijdsduur voor de herstelling geen belang. In de laatste drie maanden heeft de man met beperkingen geen recht op enig verhaal. Met een gemiddelde van telkens minstens drie tot 17 dagen mag het slachtoffer zitten wachten. Dat het slachtoffer niet kan beschikken over telefoon, internet en Tv heeft geen belang. Dat de man bij een noodgeval geen hulpdiensten kan oproepen is geen probleem want de man is administratief dood!

Proximus is de alleenheerser wat de leidingen betreft en dat het slachtoffer abonnee is bij de zustermaatschappij Scharlet is nog een extra handicap want het zorgt voor Proximus voor extra mogelijkheden om de herstelling op de lange baan te schuiven.

Belangrijk is niet de persoon maar de administratie. Herstellingen gebeuren pas nadat de schuldige voor de schade is geweten en voor de kosten kan opdraaien.

Een gevolg van het ongenoegen over alle zaken die mislopen valt misschien te verklaren waarom karnaval aan belang wint. In Aalst hadden ze nog nooit zoveel groepen die deelnamen aan de carnavalstoet. Niet minder dan 300 groepen. Gaat ons land de toer op van Rio?

Mogelijks want mensen die in Brazilië met moeite de eindjes aan elkaar knopen geven hun laatste cent uit aan karnaval. Ook bij ons stellen we vast dat er nog nooit zoveel mensen aanschuiven voor een gratis voedingspakketje.

Moet je psycholoog zijn om de reden te bedenken?

Neen, de gewone man legt zich neer bij de torenhoge lasten voor de nutsvoorzieningen, het gehakketak en gekibbel van de politiekers, de oorlogen en de aanslagen. De frustraties en de onmacht zorgen ervoor dat mensen karnaval als een uitlaatklep gebruiken. Mensen doen zoals de allerbeste clowns. Ze geven via humor hun ongenoegen over alle wantoestanden. Onder en achter het ludieke zit de grauwe werkelijkheid.

Wat echter als de gepeste man door Proximus zelfs op geen ludieke manier zijn ongenoegen meer kan uiten via karnaval?

Dan hebben psychologen werk aan de winkel want er is een uitdrukking met mogelijks onomkeerbare gevolgen. Een kruik gaat zolang te water tot ze barst…