De eerste week zonder telefoon, internet en TV zit erop voor de tweede keer in drie maanden. Elke dag beloofde Proximus om de herstelling te komen uitvoeren maar elke dag (behalve de weekends uiteraard) stuurde ze hun kat.

Het brood van de blinde is op. Het beslag is reeds enkele dagen op en zowel de frigo als diepvries zijn leeg. Niet enkel het water maar ook het slijk van de straatwerken staat tot net onder de kin. Tijd voor hulp maar het is een spel van het versturen van de blinde van het kastje naar de muur.

De provider Scarlet blijft dagelijks herhalen dat ze de vraag stellen aan Proximus om de herstelling te doen want er is begrip dat het een noodgeval is.

Proximus reageert enkel naar de gemeente met de dagelijkse belofte dat ze morgen zullen komen herstellen.

Na 7 dagen weet de bediende van de gemeente te vertellen dat na zijn contact met Proximus die dienst van geen herstelling iets weet….

Dankzij een bereidwillige hulp geraakt de blinde in de winkel van Proximus te St. Michiels.  De verkoper R. is bereid te luisteren maar kan niks doen. Hij is verkoper en mag zelfs niet bellen naar de technische dienst van Proximus. Die R. is beleefd maar zijn collega is brutaal en zelfs onbeschoft. Die ongelikte beer zegt botweg dat de winkel er is voor de verkoop en niet voor de service. Eigenaardige opmerking en de blinde vraagt waar hij dan terecht kan voor service. Geen antwoord. De werkvreugde moetbij Proximus enorm zijn want mensen producten aansmeren waarvan je zelf weet dat bij problemen ze de boom in kunnen moet niet leuk zijn om op die manier je wedde te verdienen.

Een mens die honger heeft zoekt mogelijkheden om aan eten te geraken. Zelf naar de winkel gaan is onmogelijk want sedert oktober is er van een straat geen sprake meer.

Dan maar tussenkomst vragen aan de gemeente want naar de bakker bellen kan niet als je geen telefoon hebt.

De bediende weet niet hoe hij zou kunnen helpen. Het voorstel om de blinde onder te brengen in een tehuis kan niet.

Op de vraag wat er moet gebeuren met een familie die uit het niets komt en aanstrandde op de gemeente kan de man geen antwoordje geven. De blinde geeft dan maar zelf het antwoord aan de goede ziel. Er is zelfs het voorbeeld van een familie die tijdens het tanken van de trucker uit de camion sukkelde en zodoende achterbleef op de gemeente… Die mensen kregen onderdak, eten en drinken en hadden zelfs TV in de noodwoning.

Hoe de overheid racisme in de hand werkt want de blinde betaalt al gans zijn leven braaf zijn gemeentebelastingen. Zijn vraag is ook niet ergens gratis te mogen wonen maar wel hulp te krijgen zolang hij niet zonder problemen in zijn huis kan blijven.

De ambtenaar zit vast en aandringen is nutteloos want er is pas binnen enkele dagen gemeenteraad!

Huysentruyt zou vragen wat we vandaag leerden…

We leerden dat Proximus enkel zijn producten promoot, geen service kan bieden omdat dat niet is voorzien in de naverkoop. We leerden dat Proximus liegt en bedriegt met valse beloften. We leerden dat het niet enkel de kleine lettertjes zijn die van belang zijn bij overeenkomsten met Proximus maar je vooraleer in zee te gaan met de maatschappij je best je oor te luisteren legt met klanten…