Je zal het maar zijn. Minister van Armoedebestrijding en niet kunnen tellen en ook nog slechtziend….

Wat kwam Liesbeth Homans allemaal uitkramen in de Zevende dag? Fier als een pauw vertelde ze dat de armoede bij jongeren daalde. Gelukkig is ze een vrouwelijke pauw want die hebben niet van die mooie pluimen aan hun ‘poepke’ hangen!
De enige waarheid die ze verkondigde is dat de vorige regeringen te weinig deden om de armoede bij kinderen te bestrijden. Ze vergat er wel bij te zeggen dat haar partij ook in die vorige regeringen zat. Dus dat die toen ook niks deden. Wat Homans zelf reeds deed in de halve termijn dat ze het voor het zeggen heeft is me onduidelijk.

Doelt ze op die aanpassingen van de kinderbijslag?
Ze spreekt over de verbeterde (weliswaar minieme) van de tewerkstelling van ouders met kindjes. Die pluim mag ze om te beginnen niet op haar hoed steken want dat is het departement tewerkstelling! Liesbeth wil wellicht duidelijk maken dat de regering één geheel is en dat we het globale van de ganse regering moeten bekijken…
Dat zou mooi teamwerk zijn maar het enige dat nogal duidelijk is zijn het gekibbel van dat team.
Of er nu zoveel ouders of alleenstaande moeders of vaders werk kregen in de twee afgelopen jaren valt ook te betwijfelen. De zwakkeren komen altijd als laatsten aan de bak en is Liesbeth haar uitleg moeilijk te geloven. Wanneer een moedertje met kinderlast al een tijdelijk jobke vond dan zal ze zeker minder toelagen krijgen en wanneer dat moedertje dan de kinderkribbe mag betalen dan zal het kindje nog steeds onder de armoedegrens zitten. Homans beseft blijkbaar niet dat wat de regering met de ene hand toedeelt ze met de
andere hand afneemt.
Homans moet haar pijlen schieten naar bedrijven zoals in het buitenland waar die bedrijven een opvang voorzien aan het bedrijf. De werknemers blijven niet om de haverklap thuis als het kindje ziek is en de motivatie om in dergelijk bedrijf te werken is groter dan in bedrijven zonder opvang. Ook de inspanningen om de vluchteling vlugger Nederlands te leren zou een stap in de goede richting zijn.

Vandaag wil men een nieuw pad bewandelen. Namelijk de gepensioneerde laten meedraaien als goedkope werkkracht in de horeca. Weer zo’n visie op uiterst korte termijn. Als men op korte termijn wil werken dan moet men die gepensioneerden geen km laten lopen met een dienblad maar moet men die gepensioneerde een vergoeding geven en die mensen motiveren om mensen onze taal aan te leren. Vraag aan Hilde dat ze haar klaslokalen ’s avonds ter beschikking stelt voor de gepensioneerde meester die dagdagelijkse woorden en zinnen aanleert aan onze nieuwe burgers. Laat die gepensioneerde juffen die ter beschikking staan die kindjes in armoede helpen met hun lessen. Zorg dat sportverenigingen die jongeren waarvan de ouders geen lidgeld kunnen betalen toch lid kunnen worden van een vereniging.
Kinderen uit armoede sluiten zich af van de buitenwereld want ze hebben niet de mogelijkheden van kinderen die opgroeien in weelde. Elk jaar organiseren politieke partijen een familiedag in een pretpark. Zou Homans er ooit al eens aan gedacht hebben om die armoedekindjes mee uit te nodigen? Wellicht niet want die mensen hebben geen affectie met de politiek. De bedoeling van die familiedag is ronselen van stemmen en niet het ‘sukkelaartje’ een toffe dag te bezorgen.

Het is ocharme Liesbeth. Na vier jaar zal je niks opgelost hebben en wat dan? De schuld bij die ouders leggen of blijven pronken met de veren van een ander?