De afleveringen van 'thuis' of gelijkaardige soaps gaan er voor velen in als zoete koekjes.

Stilaan kwam ik terecht in een gelijkwaardige 'soep'! Na veertien dagen volledig te zijn afgesloten van de buitenwereld kwam Proximus, na de  nodige tussenkomsten en aandringen van gemeente en politie herstellen. De werkmannen waren vriendelijk en hadden begrip dat men een blinde geen veertien dagen alle middelen van sociaal cotact afnam. Zij begrepen dat het onverantwoordelijk was om een mens met beperkingen de mogelijkheid niet gaf om zelfs naar de hulpdiensten te kunnen bellen in geval van nood.

Een verademing na 14 dagen dat TV, internet en telefoon terug bruikbaar waren.

Lessen leren die bedrijven echter niet. Daags na de herstelling belde de zustermaatschappij Scarlet dat ze binnen twee dagen komen herstellen. Na een duidelijke uitleg aan een Hollandse man want die Hollandse 'trutten' waren wellicht hun eindejaarsaankopen gaan doen, dat er geen herstelling meer moest gebeuren zou de soap afgesloten kunnen worden. Niks daarvan want twee dagen na de herstelling sloten twee techniekers de lijnen in de kabine af, kwamen dan aanbellen om de herstelling van de lijnen te doen. Een stalen karakter moet je hebben om die twee 'kwakkels' met hun hoofden niet tegen elkaar te slaan. Als nuchtere Belbesef je dat het die werkmannen hun fout niet is.  Alle diensten hebben toetsjes en touchscreens maar gebruiken die voortdurend maar lezen niet wat ze ontvangen en het gevolg is een hilarische soap van misverstanden. Investeren in techniek is niet de oplossing maar investeren in mensen die zich betrokken voelen met hun job is de oplossing. Zolang de leidingen potdoof blijven voor suggesties zal het niet beteren!