Na één of waren het twee ondergrondse getransporteerde Brugse Zotten denk ik eventjes nuchter over wat we vandaag vernamen in de media.

Het veertienjarige meisje uit Willebroek deed vorige week een aangifte van een poging tot ontvoering.

Zoals wellicht velen had ik twijfels over haar verhaal want het detail over de ontvoerder en de gebeurtenis waren te overdreven.

Pas vandaag gaf het meisje toe dat ze het ganse verhaal had verzonnen uit schrik dat ze was blijven ‘plakken’ op weg van school naar huis.

Mijn uitleg dat indien ze het verhaal zou verzonnen hebben zijn nog lauw of we merken zowel Van de man in de straat tot psychologen dat ze verklaringen afleggen waarom het kind dergelijk verhaal opdiste.

Zou het meisje een reden hebben om dergelijke schrik te hebben om te laat thuis te komen?

Is het ten huize van het meisje misschien zo dat haar mama met de deegrol klaar staat wanneer haar vader bleef ‘plakken’?

Staan er mensen stil dat het meisje danige schrik had omdat ze een goede en strenge opvoeding kreeg?

Het zal wellicht zo zijn dat met een kleine beginnende leugen de paniek van de ouders zo groot was en dat de fantasie van het kind de bovenhand haalde. Dat ze de gevolgen niet kon inschatten en dat haar verhaal handen vol geld heeft gekost kon ze op haar ouderdom niet beseffen.

Het gebeurde ook allemaal in een periode dat de gemeenschap leeft in een vrees van panische angst. Een uitvloeisel van de terrofobie. Hups een nieuw woordje van het jaar?

Verontrustende vaststelling is dat de Jansen & Janssens van het parket er zolang over deden om het kind een bekentenis te ontlokken dat ze alles verzon. Dus ook de speurders zorgden voor de extra onkosten. Hopelijk blijft het Schepencollege van Willebroek nuchter bij de kostennota aan de ouders.

Dat het meisje zo kon liegen is van alle tijden en niet gebonden aan leeftijden…

Van liegen kregen we vandaag ook een mooi bewijs door iemand die veel ouder is dan het veertienjarige meisje.

Ook hier begint het verhaal over een domme uitlating die door onnodige heisa werd opgeklopt tot pure crème de cacao.

Een Kamerlid van de Volksvertegenwoordigers zei tegen een ‘griet’ met Marokkaanse roots dat ze terug naar Marokko mocht vertrekken. Inderdaad men kan dit ongepast vinden maar hoeveel mannen zeggen in een zwak moment al eens niet tegen hun wederhelft dat ze beter terug naar haar moeder kan vertrekken…. Is die man dan racistisch bezig? Het zijn woorden die men eruit flapt in een emotioneel momentje.

We moeten het allemaal een beetje relativeren en nuchter blijven.

Wel is het zo dat de bewuste mandataris Luk van Biesen de dag nadien in Ter Zake zat te liegen dat hij nog donkerder werd dan de donkerste Marokkaan. Dat Kitir de woorden ‘ga terug naar Marokko’ als een belediging aanvoelde mag want het was ongepast.

Of dit nu een belediging was of uitlatingen die een man met zijn standing niet had moeten zeggen is ondergeschikt aan wat hij later deed. Namelijk liegen dat hij zwart zag. Zowel de veertienjarige als Van Biesen zullen zich hun leugen nog lang herinneren.

Mijn eenvoudige ‘psychologie des honds’ (hups nog een onbestaande foute uitdrukking) vertelt me dat het verteringsproces bij het meisje langer zal duren dan bij die oudere rakker…