De Spelen voor mensen met een beperking zijn volop aan de gang en we missen beelden. Ook mensen met beperkingen hebben dezelfde rechten als valide sporters. Dus mag de zendtijd voor die mensen de hoogte in. Het is een andere manier van sport maar ook die atleten geven al wat ze in hun lijf hebben en het is zonder vedette allures. We kunnen allemaal leren van die mensen die rechtuit en rechtaan hun gedacht zeggen en heel open zijn.

De meest gekende atlete is Marieke Vervoort. Iedereen kent ze en heeft respect voor haar. Een ongekende doorzetting, een open blad en ze laat geen mens onberoerd. Iedereen denkt dat ze Marieke kennen. Haar laatste Spelen en dan zal ze waardig uit het leven stappen. Klopt niet. De vrouw is de enige die haar lichaam kent. Dokters denken dat ze haar kennen maar dit is niet zo. We hebben ons idee over haar maar ook wat we denken klopt niet. Marieke zal zoals wat ze deed voor haar sport verder zetten in haar leven. Ze zal blijven vechten tot ze totaal niet meer kan. Ze zal zoals ze zegt uit het leven stappen maar geen dag te vroeg. Ze zal zich verzetten tot ze totaal uitgeput zal zijn. Marieke is te bewonderen omdat wanneer de pijn draaglijk is ze meer van het leven kan genieten dan een valide mens. De enige reden dat ze waardig uit het leven zal stappen is omdat ze een fierheid en eigenwaarde heeft die enkel mensen met een sterk karakter hebben. Mensen die levensgenieters zijn en hard voor zichzelf en meeleven met anderen. Marieke is een type die anderen steunt en moed inspreekt en die voor zichzelf hard is. Ze bezorgde ons land de eerste medaille.

Ze krijgt navolging van jonge atleten. Een zestienjarige die voor zijn ouderdom nuchter en open tafeltennis speelt en mensen laat genieten van zijn talent. Ook die Roemeens-Torhoutenaar Florian is een aparte man. Zijn spontane uitlatingen laten niemand koud. Hij wint niet enkel op sportief gebied maar palmt mensen in met zijn uitdrukkingen en opmerkingen. Hij heeft dezelfde humor als zijn stadsgenote Cafmeijer. Florian heeft moeite met concentratie en lawaaierige omgeving. Hij is autist maar naast zijn sportieve talenten heeft hij het talent spijts zijn beperking en met de nodige steun overwinningen te boeken op meerdere gebieden. We hebben reeds twee Gouden en één Zilveren medaille en mogelijks halen we de vooropgestelde aantal van acht medailles niet maar met onze 29 deelnemers halen we veel meer dan ‘plakken’. Die mensen die voor ons land strijden zijn toonbeelden van inzet en eenvoud.

We begrijpen soms niet dat ze na een overwinning nagenoeg geen emoties tonen. Die emoties hebben ze zoals iedereen maar inwendig. Hun ‘buitenkant’ is anders dan bij de valide atleet maar innerlijk hebben ze gevoelens die we niet zien. Onze gevoelshorens zijn er niet fijn genoeg voor. We zijn te oppervlakkig en leven te weinig intens, iets wat mensen met een beperking wel kunnen. Geen dokter kan uitleggen en wetenschappelijk onderbouwen hoe die atleten in hun hoofd leven. Enkel diegenen die ze dagelijks begeleiden weten wat ze voelen en hoe ze omgaan met emoties.

In tegenstelling tot die atleten leven wij te vluchtig. We staan te weinig stil bij hun inzet. We zijn te oppervlakkig en hebben teveel oog naar het resultaat en te weinig naar de inzet die ze doen om een resultaat te bereiken. Voor iedere begeleider en ouder zou er een medaille moeten zijn want zonder hulp van derden kunnen die atleten niet bereiken wat de Spelen ons laten zien. Er is in vergelijking met enkele jaren geleden reeds meer aandacht voor die uitzonderlijke mensen maar er moet nog meer aandacht komen. Naast het sportieve kunnen ze veel jongeren leren hoe ze weerstand moeten ‘kweken’! Steeds die moed opbrengen om na iedere tegenslag opnieuw te vechten, niet enkel tegen de natuur maar tegen zichzelf.
Het zijn meer dan atleten, het zijn toonbeelden van doorzetting en moed. Vechters tegen het onrechtvaardige… dit allemaal zonder hoogmoed en met een eenvoud waar mensen bewondering voor moeten hebben. Die mensen zullen geen vijftigduizend euro krijgen bij het behalen van een medaille en ze vragen dat ook niet maar hun vereniging zou dat geld goed kunnen gebruiken om anderen te motiveren…

Een zoentje van prinses Astrid is mooi maar extra steun zou ook mogen…