Het nieuwe schooljaar is begonnen en de Minister van Onderwijs heeft nog heel veel werk in haar departement!

Onze maatschappij hangt of valt met de opleiding van onze jongeren en er schort duidelijk wat met die opleidingen.

We leven nog een beetje zoals in vorige eeuwen. De tijd dat de nonnekes aan het hoofd stonden van de klas. Ze droegen toen nog een toegelaten klederdracht in het zwart met wit lapke voor de mond. We herinneren ons nog duidelijk die priemende ogen die ze als vuurpijlen op ons kon afschieten. Je kon ook als je een beetje te lastig was een dikke lel tegen je oren krijgen en je leerde het oude en nieuwe testament aframmelen van voor naar achter en omgekeerd…

 Je leerde door die non liegen. Je wist als geen ander bij het snoepen dat snoepje te verstoppen in je mond en kon zelfs je mond opensperren en het snoepje verstoppen achteraan onder je tong….

Hoe gaat het tegenwoordig?

Als jongere zoek je een job en op het net is er een aanbieding voor een voltijdse betrekking van opvoeder voor een gans schooljaar.

Je solliciteert en er volgt een eerste gesprek.

We maken ons niet druk als jongeling over ongeoorloofde vragen zoals hoe vaak we ziek zijn, of we een relatie hebben, of we zwanger willen worden en dergelijke.

Verder verloopt het gesprek vlotter dan je had gehoopt en de thans modern ’non’ laat je gaan na het interview met de mededeling dat je een telefoontje zal krijgen indien je voldoet. Indien je niks hoort val je uit de selectie.

Dezelfde dag belt men je op dat je de volgende dag voor een tweede gesprek mag komen.

Dolgelukkig sta je de volgende dag op het afgesproken uur opnieuw in de hotelschool met gerenommeerde naam en faam.

Het tweede gesprek loopt nog vlotter dan het eerste en je mag op de eerste schooldag starten maar je moet wel de twee voorafgaande dagen voor 1 september komen om de ouders te ontvangen en de leerlingen wegwijs te maken in het internaat.

Je mag vertrekken en bij het verlaten van die gekende school krijg je te horen dat het om een deeltijdse job gaat en niet voor een gans jaar maar tot de maand april.

De eerste leugen valt. Geen tewerkstelling voltijds en niet voor een gans jaar maar slechts een vervangingsovereenkomst voor enkele maanden!

Als gemotiveerde werkzoekende gok je niet op één maar op meerdere paarden en je mag je ook aanbieden bij een andere werkgever.

Die job betreft een voltijdse job en voor één jaar.

Door je eerlijke opvoeding deel je de directie van de school mee dat je nog een sollicitatie hebt waar ze geen probleem van maken.

Het moderne ‘nonneke’ zegt terloops dat men je voor die twee voorafgaande dagen niet kan vergoeden!Dit in tegenstelling met haar uitleg bij het eerste gesprek. Dat catalogeren we onder het leugentje voor bestwil. Of beschouwen het als een leugentje voor de goodwill dat je toch de job krijgt.

Leugen nummer twee is gevallen…

Het sollicitatiegesprek bij die andere werkgever verloopt vlot en je krijgt te horen dat je na het weekend de maandag je overeenkomst mag komen tekenen en de dinsdag mag starten. Je gaat onmiddellijk terug naar de hotelschool zodat ze weten dat je kiest voor de meer aantrekkelijke job.

Geen probleem en veel begrip maar als tegenprestatie voor het afhaken begint de morele druk dat je toch die eerste voorziene nacht zal komen werken!

Je vraagt hoe het zit met het loon want je werkte reeds twee dagen voor de mooie ogen van de moderne non!

Je moet onmiddellijk die avond en nachtshift aanvatten maar gelet op de twee vorige leugens vraag je toch eerst dat dagcontract.

Geen probleemmaar want de overeenkomst zal morgen na je nachtprestatie klaar liggen…

Vertrouwen doe je het niet en je belt naar je ‘hulplijn’. Je hulp is je vader en die vader zegt duidelijk dat je niet mag starten voor het krijgen van een geschreven overeenkomst want dat je die verantwoordelijkheid niet kan nemen om met 26 leerlingen een halve stad te doorkruisen naar het internaat en dan een ganse nacht de zorg moet dragen voor die leerlingen zonder dat je officieel in dienst bent genomen. Dat de directie best eens informatie neemt bij de Arbeidsinspectie…

De ‘zuster in spe’ loopt vlug eventjes tot bij haar directeur en komt weinig ogenblikken als een briesende ‘abdis’ binnen en zegt:

‘als je het zo speelt, mag je onmiddellijk vertrekken en we zullen iemand anders oproepen!”

De volgende grove leugen is een feit want er was geen intentie om een vergoeding te betalen, tenzij mogelijks enkele euro’s in het zwart.

Het woordje ‘zwart’ is gevallen en we begrijpen plots waarom de media het altijd heeft over het zwartwerk in de horeca.

We begrijpen plots het waarom van de invoering van de witte kassa.

Men leert in de horeca in het zwart werken vanuit het onderwijs

Het onderwijs ligt aan de basis dat de horeca thans problemen heeft. Niet moeilijk dat vele zaken sluiten, volledig of meerdere dagen per week. Door de witte kassa is de pakkans te groot en zijn de jarenlange zwarte verdiensten aan banden gelegd.

Werk voor Crevits want haar departement is als eerste de schuldigen dat de sociale lasten niet kunnen verlagen. Wanneer scholen mensen als onbezoldigde vrijwilligers aanzien dan passen ze dezelfde werkwijze toe dan de alom gekende VZW’s van het goede doel!