Nice heeft nu zijn promenade des Anglais die de bijnaam van de promenade des morts zal worden. De mooie en unieke promenade zal nooit meer zijn wat ze was. Voor altijd zal de 14de juli de herinnering oproepen van de onschuldige kinderen die er stierven door een crimineel.

Het onderzoek is nog volop aan de gang maar we mogen reeds stellen dat het een laffe daad was van een enkeling. Een gek die met persoonlijke problemen kampte en onschuldigen wilde meesleuren om te bewijzen tot wat hij in staat was.

Weer iemand die wellicht leefde op drank en drugs en die van zijn gezinsleven een zootje maakte en uiteindelijk alle schuld van zijn ‘miserie’ afwimpelde op de maatschappij.

Nice, een vakantieoord met twee kanten. Prachtige promenade waar terrasjes, hotels, winkels in schril contrast staan tegen een wat verpoverde achterbuurt enkele straten achter de promenade. Er is zeker een haard van terrorisme in de badstad.

Hoe moeten we alle evenementen beveiligen? Moeten we gewoon wegblijven om het risico te verminderen?

Er is geen pasklare oplossing en naast de pure terroristen blijven er die gekken die van de situatie van terreur misbruik maken om zich te manifesteren. We zullen een periode moeten overbruggen van onverwachts gevaar.

Elke mens die in een depressieve bui zit is een mogelijke moordenaar aan het worden. We mogen vrezen op een soort van kettingreactie want imiteren is eigen aan personen die met hun geest overhoop liggen.

We rouwen nog om de onschuldige doden in Nice en de berichten over de staatsgreep in Turkije donderen uit onze radio en T.V.

Overal drama’s en doden die onnodig zijn.

Waar moeten we nu wel van genieten?

Van die kleine gewone dingen waar we niet bij stilstaan. Genieten van samenzijn met familie, vrienden, van een wandeling of fietstochtje of van een gezellige bbq onder moeders paraplu omdat het Belgische weertje niet mee wil…