Frankrijk overdonderde IJsland en aan de rust keken die vriendelijke spelers op tegen een achterstand van vier doelpunten.

Of die Fransen nu echt zo formidabel speelden laat ik in het midden. Wel was het zo dat diezelfde elf van IJsland duidelijk last hadden van de vele wedstrijden. Nog steeds de inzet maar het lichaam wilde niet meer zo goed mee. Toch kwam de eerder en zelfs nadat Frankrijk er een vijfde binnen knalde konden de IJslanders de pijn verzachten met een tweede tegendoelpunt.

De commentaar na de wedstrijd werd een verrijking over IJslanders. Zelfs de mondige Hollander werd er stil van. Een verademing voor de tafelgenoten van Vannieuwkerken. Jan, de vlotte prater die veel vrouwenharten sneller laat slaan en regelmatig doordramt viel letterlijk stil toen de Lokerse speler het woord nam.

We weten weinig over IJsland maar vanaf nu weten we dat ze in Ijsland verwarmende voetbalhallen met kunstgras hebben. Dat ze voor de’ verwarming gebruik maken van groene energie. We weten nu ook dat er voor de wedstrijd tegen Frankrijk 10/000 supporters afzakten en het hadden er nog meer geweest moest IJsland over meer vliegtuigen hebben beschikt. We kunnen het ons niet voorstellen dat één derde van de IJslanders op een bepaald ogenblik hun land verlieten om naar Parijs af te zakken. Het land zal die periode zowat hetzelfde hebben meegemaakt waar wij voor stakingen moeten ondergaan!

Wanneer de spelers met hun trainer zullen landen zal de halve bevolking hun welkom heten, in tegenstelling met onze rode Duivels die probeerden in alle stilte en onder de grond te verdwijnen.

Geen geruzie zoals bij ons over trainer en ontgoocheling. Voor de IJslanders was het tornooi een sprookje. Was het aantal deelnemende ploegen niet opgetrokken geweest tot en met de derde gerangschikte dan was IJsland nooit in Frankrijk geraakt. Maar nu ze konden deelnemen maakten ze voor hun land een droom waar.

Na de nederlaag komt er niks negatiefs over hun ‘elf’ in de kranten. Wel schrijven kranten dat men gelukkig is dat hun spelers terug thuis komen…

Wat een tegenstelling met wij Belgen. Onze ploeg ligt eruit en daags nadien vertrekken we op reis met een last minut.

We spoten onze kritiek en hup de dag nadien zijn we alles vergeten. In IJsland zullen ze jaren nagenieten van de prestaties van hun ploeg. Wij hebben grotere individuele talenten maar hadden geen ploeg. Onze helden waren letterlijk te rijk en speelden niet voor elkaar en voor de ploeg. Wij zoeken nu schuldigen voor onze nederlaag terwijl de IJslanders zoeken hoe ze hun helden kunnen bedanken.

Toch mooi dat we dankzij sport ook verschillende culturen beter leren kennen.

IJslanders kijken reeds uit naar het W.K., terwijl wij nog dagen of weken gaan ruzie maken of Wilmots nu al dan niet zijn ‘bon’ zal krijgen.

Jan Mulder gaf een uitleg dat bij ons alles draait over macht. IJslanders doen het met kracht. Het laat bij mij een lichtje opgaan want toen onze grootouders in Vlaanderen het hadden over ‘nen vent met macht’ dan wou dit in beschaafd Nederlands zeggen dat die man veel kracht had. De oude generatie in het Izegemse zegt heden nog altijd over Delphine Persoons dat ze een ‘weuvetje is met zoveel macht dat als je er een petat van krijgt je voor dood blijft liggen.’

Ooit waren Belgen dus zoals IJslanders krachtige mensen met een goed gevoel…