We zijn één landje maar bestaan uit twee delen.

Dit werd nog maar eens duidelijk met de activisten die op het dak van een bedrijf in Oostkamp wilden kamperen. Voor een landelijke burgemeester een nagel aan zijn doodskist want dergelijke acties gaan boven die burgervaders hun petje. Zijn plaatselijke politie staat machteloos en hij moet dan als burgemeester de grote middelen inschakelen. Het parket neemt zijn taken over en hij mag er bij staan en kijken.

Vlaanderen produceert ook rommel voor oorlogen maar veel minder dan onze Waalse vrienden.

Vlaanderen omzeilt de wet op de uitvoer door zijn ‘brol’ te verkopen aan buurlanden die het dan doorverkopen aan landen die in oorlog zijn. Een koehandel maar de Vlaamse regering wast zijn handen in onschuld.

Over de taalgrens leveren ze gewoon aan wie de bestelling plaats. Rechtdoor, rechtaan want de Waalse economie heeft die verkopen nodig om hun schulden niet nog groter te laten worden.

Herstal leeft van de wapens en ze mogen dringend afspraakjes beginnen maken met Trump want die wil elke Amerikaan minstens twee wapens per hoofd doen kopen. De uiteindelijke strijd tussen Donald en Hilery zal zeker wapens als een thema krijgen. De Amerikaanse geschiedenis in praktijk. Donald als de cowboy en Hilary als indiaantje.

In eigen land merken we dat er een immens verschil is tussen de directeurs van de Vlaamse en die van de Brusselse en Waalse gevangenissen. Geens had vlug een overeenkomst met de Vlaamse gevangenisdirecteurs terwijl het met de Walen niet wil lukken.

De staking is een pure politieke staking geworden en het zijn niet meer de vakbonden maar één partij die niet wil toegeven.

Mondiaal gaat ons landje nog maar eens af als een gieter.

Ons land maakt er een zootje van want reizen met de trein of openbaar vervoer is weten waar je vertrekt maar nooit waar je zal aankomen en wanneer. Het vliegtuig nemen is ook risicovol want om de haverklap is er een staking. Mispeuter je iets dan is de kans groot dat je tijdens je voorarrest amper een hapje eten krijgt, kaka moet doen op een potje en enkele dagen je ongewassen in de gevangenis zit.

Of je de politie kan betrouwen is ook een open vraag want die mannen steken hun eigen dienstvoertuigen in brand als ze betogen….

De hoogste tijd om de mensen toe te spreken. Dat deed onze Koning vandaag. De herdenking van de aanslagen was ingetogen en we onthouden één ding. Namelijk ‘samen’ moeten we het tij doen keren. Dichters, zangers en mooie woorden doch in praktijk is er van samenhang geen sprake.

Ons land is zoals een mens met een boven en onderkant. Het derde deeltje, het Duitstalig deeltje is zoals de appendix bij de mens. Het hangt eraan maar heeft weinig doel of waarde!De bovenkant van de mens kan niet zonder de onderkant en toch is er geen samenhang. Een medische oplossing is nodig want met de huidige medicatie wil de samenhang duidelijk niet vlotten.

We leerden vandaag dat we niet mogen wanhopen want bij onze koningsleden foeterde het ook niet en vandaag waren ze allen weer samen. Als de nood het hoogst is dan is de redding nabij…

We kunnen ons land stilaan in de toeristische brochures beschrijven als:’België, klein land met zee, heuvels, lekker bier en de betere keuken. Ondoorgrondelijk avontuurlijk land want na iedere bocht of na ieder heuveltje is het onvoorspelbaar hoe je verdere dag zal verlopen!’

Vlaanderen begint een nieuwe start-up! Namelijk zoveel mogelijk jonge mensen overtuigen om een zaak te starten. Volop ondersteuning. Vlamingen zijn ondernemers van huis uit. Walen zijn de rails van de treinstellen, namelijk de dwarsliggers.

Wat stilaan weer aan het gebeuren is zijn de oude vetes tussen Walen en Vlamingen die de kop zullen opsteken.

Een gewone staking van cipiers zal zoals van oudsher weer het communotaire doen opflakkeren. De Nederlander snapt al jaren de herrie tussen Vlamingen en Walen niet en we mogen ons verwachten aan nieuwe moppen over de kleine Belg…