Er is gewoon slechte wil en de eigenlijke problemen niet onder ogen willen zien dat voor al die crisissen zorgt in zowel ons land als in Europa.

Michel zou willen dat het negativisme bij de bevolking stopt maar dit is gewoon vragen om alles te laten draaien zoals het nu draait, vierkant!

Een vijftal jaar geleden schreef ik een boek over de toestand in de gevangenissen tussen de jaren 60 en 75. Verhaaltjes zoals het er toen aan toeging. De werkmethode was toen veel beter dan de dag van vandaag.

Wat onze regering blijkbaar niet wil inzien is dat besparingen op de verkeerde manier gebeuren.

Besparen op de rug van de werkenden staat gelijk met afbraak.

Waar bespaart men op in de gevangenissen?

Op personeel en op de mogelijkheid tot activiteiten. Als gedetineerde is het voornaamste het contact om de vereenzaamheid tegen te gaan. Er is nood aan bezighoudingstherapie om agressie te voorkomen. Er is geen nood aan nieuwe moderne gevangenissen maar er is nood aan personeel en aan manieren om de dag door te komen.

Vereenzaming is niet enkel een probleem in de gevangenissen. Ook in rustoorden, gehandicaptenzorg is de vereenzaamheid een probleem.

Uiteraard is in de gevangenis agressie zowat het enige alternatief voor de gedetineerde.

Dat men zware criminelen laat verrotten is wel niet menselijk maar niemand die daar een traan voor zal laten. Anders is het voor de misdadiger die mogelijks wel nog terug kan keren naar de maatschappij.

Nieuwbouw, zowel van gevangenissen en serviceflats of instellingen voor mensen met beperkingen zijn ondergeschikt aan degelijke begeleiding. Er is geen nood aan ultra moderne gebouwen met alles erop en eraan als men daar gewoon doelloos moet in zitten of liggen.

Het doel zou moeten zijn om mensen therapie te bezorgen en dat laat hoe langer hoe meer de wensen over.

Wat heeft men aan moderne sportzalen en infrastructuur als er geen personeel is om de mensen in die mooie accommodatie te begeleiden?

Neem de praktijk en je stelt vast dat er geen personeel is om onderwijs te geven, geen personeel om te laten sporten. Jonge mensen krijgen overeenkomsten van bepaalde duur of vervangingsovereenkomsten maar er is nergens uitbreiding van het personeelsbestand. Alles draait om de toelagen en die moeten beperkt en verminderd worden.

Dinsdag is er nog maar eens een betoging en staking maar we kennen het resultaat op voorhand. Mensen die hulp behoeven zullen in de kou blijven staan en wat zal er uiteindelijk veranderen?

Niks want met de staking van de cipiers weten we dat de regering speelt op negativisme. De manier van staken en hooliganisme was verkeerd maar wanneer we weten dat er sedert de jaren 70 niks gebeurde aan een toestand die met de dag slechter werd, kunnen we de vraag stellen wie de eigenlijke afbrekers zijn. Die enkele cipiers of de ganse politieke machthebbers.

Het vandalisme is niet goed te praten maar evenmin is er geen goed woord over de manier hoe er enkel eisen doorgepompt worden om meer te werken, minder te verdienen en geen toekomstmogelijkheden te zien.

Het is vijf voor twaalf en het roer moet Michel en Cie omgooien om nog meer wantoestanden te voorkomen.

Het is niet het moment om de regering tegen de vlakte te krijgen want dan zal er zich een herhaling voordoen met veel stemmen voor Vlaams Belang…

Mensen zijn het zat en dat bewezen ze letterlijk met de viering van de landstitel. Het was echter zich zat drinken om de dagelijkse miserie te vergeten.