Onze voetbalcompetitie zit er nagenoeg op. De spanning voor de titel is weg. Voor Brugge hebben die twee laatste wedstrijden geen belang meer behalve dan voor het prestige.

Men zou denken dat ze die twee laatste wedstrijden met vlag en wimpel zullen verliezen want na twee dagen en een nacht feesten zal de recuperatie tegen komende donderdag niet optimaal zijn. Doch euforie kan vleugels geven en dan speelt men op automatische piloot.

Ongelooflijk wat een kampioenstitel voor sommigen doet. Ongelooflijk dat zoveel duizenden zich de moeite getroosten om de spelers van dichtbij te kunnen zien. Ongelooflijk hoe een voetballist; toch maar een man met twee benen en een soms balvaardige kop, zoveel mensen in vervoering kan brengen. Eerder toevallig moest ik die mensenmassa trotseren om mijn bestemming te bereiken.

Mijn normale hondenblik is die van troostloze brave viervoeter maar vandaag durfde ik niet troosteloos kijken. Ik liep met de daver op mijn lijf want voornamelijk de vrouwen stonden te roepen en te tieren naar god weet wat want er was geen enkele Adonis te bespeuren. De muziek die keihard stond te dreunen was nauwelijks hoorbaar door het gekrijs van volgens mij vrouwen die niet enkel hysterisch maar meer geleek op loslopend wild. Van meisjes van 15 kan je zoiets verwachten maar vrouwen van vijftig en meer die alle normen over toegestane decibels overboord gooien, verwacht je dat niet.

De mannen maakten ook veel kabaal maar daar was de reden de drank…

Het Heilige bloed was een topdag maar als mijnheer pastoor toevallig in Brugge rondliep zal hij moeten toegeven dat die voetballers meer toeschouwers kregen dan de overblijfselen van Jezus.

Hoe dan ook de witte kassa zag vandaag zwart van het geld. Voetbal, je moet er iets voor over hebben. Je straalzat bezuipen, enkele uren je binnenste uitkotsen en dan zeggen dat je super gelukkig bent dat je na elf jaar wachten twee dagen een intieme relatie hebt met het potje…

Nu je darmen eens zuiveren kan deugd doen maar het is allemaal niet goed voor ons milieu.

Michel kan op gedachten komen om een taks in te voeren voor overbelasting van het milieu.

Als neutrale sportliefhebber kijk ik angstvallig naar de komende veranderingen tegen het volgende seizoen.

Welke trainer zal blijven, welke speler zal andere oorden opzoeken?

Formidabel hoe de Brugse trainer zijn beslissing naar de toekomst weet over te brengen. Velen gokken dat hij zal vertrekken.

Mijn gok is dubbel. Ofwel gaat hij wilmots vervangen, ofwel gaat hij enkele maanden op loopbaanonderbreking. Ik gok voornamelijk op mijn tweede gedachte. De man is veertig jaar bezig en moet voor zijn pensioen ook langer werken maar zit met enorm veel overuren en zijn tweede helft stelde hem voor de keuze. Ofwel je voetbal ofwel mij!

Dus Michel zal een cruise maken met zijn teerbeminde en dan zijn loopbaan opnieuw vervolledigen…