Niet meer dan normaal en voorspelbaar is de reactie van de cel terrorisme die ons land moet behoeden van aanslagen.

Voor een te laag loon en een groot risico voor eigen leven zijn de mensen van de politie en veiligheidsdiensten dag en nacht bezig met de opsporing van zware criminelen die niks te verliezen hebben en hun mogelijke dood als een soort heldendaad aanzien.

Langs de andere kant hebben we een ‘zak’ (sorry voor het woord) politiekers die enkel aan hun eigen persoontje denken. Een stel leken, onwetenden die uitspraken doen die ze beter zouden inslikken.

Mislukte redenaars die proberen elkaar de loef af te steken en als eerste een primeur willen brengen. Zonder nadenken diensten beschimpen en zonder te willen luisteren naar hun ervaringsdeskundigen.

Studeren hebben ze gedaan. Als papegaaien hun cursussen verslonden maar ze hebben geen enkele voeling met de werkelijkheid. Ze nemen besluiten zonder de draagwijdte te voorzien van hun verklaringen.

De indruk proberen te wekken dat ze het probleem ten volle kennen en begrijpen. De praktijk is dat ze er niks van begrijpen.

Nogal logisch dat de veldwerkers eindelijk reageren. Al jaren is er een tekort aan personeel in nagenoeg iedere openbare dienst. Dat er ‘gekuist’ moet worden bij sommige diensten en dat ongemotiveerde mensen eruit moeten. Wel moeten die heren die ons regeren eens beseffen dat ze respect moeten hebben voor mensen die zich inzetten en veel meer uren werken dan wat ze wettelijk moeten.

Afbreken is eenvoudig en je hebt er weinig materiaal voor nodig. Enkel onjuiste en straffe uitspraken zijn voldoende om degelijk personeel te ontmoedigen. Het is respectloos en laag bij de grond.

Terwijl parlementairen nachtelijke vergaderingen houden, eten en voornamelijk drinken zijn de veldwerkers effectief aan het werk. Ze moeten het dan ook nog doen met beperkte middelen. Ze moeten zich bezig houden met het invullen van hun prestaties want de kosten moeten zo laag mogelijk blijven.

Vele zelfstandigers en politiekers hebben geen vertrouwen in de ambtenaar en aanziet ze als profiteurs.

Hoeveel onderzoekers hebben een normaal gezinsleven? Bitter weinig. Sommigen kennen steeds het aanvangsuur van hun dagtaak maar hun einduur is onbekend. Er zijn er die op de plaats van tewerkstelling blijven slapen, eten om de zaak te dienen…

De echtgenote of vriendin zit regelmatig met haar maaltijd want die kleine ambtenaar heeft geen tijd om te komen eten! Gevolg zijn echtscheidingen.

Wat ligt aan de basis van die enkelingen die uit de band springen in sommige politiekorpsen?

Op enkele uitzonderingen na is wat nu een soort regelmaat aan het worden is het gevolg van een diepe frustratie.

Het is totaal geen racisme maar begrijpelijk dat frustraties ontstaan.

Het is eenvoudig om als regeringsleider te beslissen dat men vluchtelingen moet helpen maar enkel echte vluchtelingen. Bij gebrek aan personeel om degelijke controle te doen heeft men iedereen in Europa laten binnenkomen. Het resultaat is dat diegenen met slechte bedoelingen een prima dekmantel hebben om aan terrorisme te doen.

Opgepakte criminelen lopen bij manier van spreken dezelfde dag terug vrij rond want er is gebrek aan plaats in de gevangenissen en onze wetgeving is oud en versleten…

Neem de politieman die een zware misdadiger oppakt, al dan niet wat blauwe plekken opliep om dan vast te stellen dat die man binnen de kortste keren vrij is en opnieuw kan beginnen. De frustratie is een feit en de politieman is een Dirty Harry aan het worden. Hij begint solo of met enkelen de misdaad op de verkeerde manier te bestrijden.

De verleiding is reeds groot wanneer men iemand oppakt die steenrijk werd met de verkoop van drugs. Op één dag zijn de inkomsten van die drugsdealer groter dan meerdere maanden loon van de ‘pakkeman’!

Wie herinnert zich nog de politiehervorming? Kregen de paarden die het haver verdienden de job waar ze recht op hadden?

Neen, de verdeling van de jobs gebeurde via de lange arm of lukraak!

Vanaf morgen zullen we weer horen dat het niet de bedoeling was te kwetsen en dat men het verkeerd interpreteerde. Jeudig als we zijn zullen we samen roepen: ‘bullshit’!