Zondag, de dag waarop de meeste mensen niet hoeven te werken. Voor veel mannen de sportdag voor al wie passief aan sport doet. Voor veel vrouwen, al dan niet met het syndroom van ‘koopziekte’, de mogelijkheid om hun geliefde hobby te beoefenen

De tijd is voorbij dat enkel winkels in de kuststeden open waren. Nu zijn er reeds steden in het binnenland die hun winkelstraten in de weekends verkeersvrij houden om de dames ter beschikking te staan.

Terwijl manlief heel vroeg vertrok voor ‘Vlaanders mooiste’ werd het zowel voor de man of vrouw een dagje genieten. De heel passieve sporters lagen languit te genieten van de Izegemse Stoffel Vandoorne die zijn bolide naar een tiende plaats reed. Hoed af voor de man die als vervanger van Alonso bewees dat hij klaar is voor het Formule één circuit.

De voetballiefhebbers haalden deels hun hartje op aan het begin van de playoffs. Die eerste lentekriebels zorgden er alvast voor dat er weinig doelpunten vielen te beleven. Enkel Anderlecht kon juichen met de kemel van de doelman van Genk dat hun drie punten opleverde.

We zouden het mooi en heel attent kunnen vinden dat elke wedstrijd maar werd aangevat na een minuut stilte voor de aanslagen van de terroristen.

Na wat de hooligans vorige zondag deden en na de heibel gisteren in Brussel door jongeren en betogers krijgt die minuut stilte een wrange bijsmaak. Het begint meer op een verplicht nummertje te gelijken in plaats van een gemeende deelneming voor de slachtoffers. Ook iedere zondag de zangstonde op het beursplein wekt een gevoel op van een soort bedevaartplaats. Uiteraard mogen we de slachtoffers en hun nabestaanden niet vergeten en is elke steun welkom. Het mag echter niet vervallen in een uitstapje bij mooi weer.

Veel actieve sporters grepen zelf naar de fiets en keken slechts met een drankje op het terras naar de ontknoping van het wielergebeuren van vandaag.

Ook was er naast de herdenking aan de wandaden van de terroristen een minuut stilte voor de twee jonge renners die veel te vroeg stierven in de voorbije dagen.

Dat het noodlot in een klein hoekje verdoken ligt kwam nog maar eens tot uiting tijdens de wedstrijd. Een paar ongelukkige valpartijen en weg de hoop op een mooi seizoen!

Ook mijn baasje haalde zijn stalen ros uit de garage en toen ik na enkele km naast hem op het overvolle terrasje lag, luisterde ik stiekem mee hoe Wuyts commentaar leverde.

Het lentegevoel was er. De verkoop was duidelijk goed geweest want veel dames sleurden aan grote zakken met hun aankopen en met een koffie of Cava voor hun neus keurden ze gezellig hun kleedje voor komende zomer. Het kan een indruk van me zijn maar ik merkte precies toch enige afgunst bij de vriendin omdat die wellicht een maatje meer nodig heeft of omdat de bankkaart van manlief beperkt was!

Ik wil niet klagen of zeuren maar het is duidelijk dat het de eerste echte lentedag was. Geen mens die het zal opgemerkt hebben maar slechts één zaak had gedacht aan ons honden. Het drinkbakje met fris water staat nog ergens in de catacomben onder de spinnenwebben…