Toevallig op 1 april voerde men het kilometerrijden in voor vrachtwagens. Als misplaatste grap kon het tellen. Aan onze grenzen stond het verkeer op verschillende plaatsen volledig vast. Als voorbereiding om tot de uitvoering van de nieuwe regeling te gaan kon het in ieder geval tellen.

Lange rijen aanschuivende chauffeurs die hun ‘bakje’ nog moesten kopen. Dan bleek het ding niet altijd te werken en de eventuele update was ook één en al hindernis. De computer werkte niet en dus werd de file steeds langer en langer.

Ocharme voor de vluchteling die zich had verstopt voor zijn ritje naar het Verenigd Koninkrijk.

Ons land is volgens de media het eerste Europese land die met het nieuwe systeem werkt. Een trucker vertelt echter dat zijn vooruit reeds volhangt met van die bakjes voor andere landen… zo uniek zijn wij Belgen dan blijkbaar ook niet.

We blijven dus uniek in het verspreiden van onjuiste en niet transparante informatie.

Op 1 april gaat voor mensen met beperking ook het plan 2020 in werking.

Eveneens een volledig nieuwe aanpak met heel drastische gevolgen voor de ander validen.

Vanaf 1 april stapt de mens met beperking in een door de overheid uiteindelijk gekozen systeem. Informatie aan de mensen met beperking werd er nagenoeg niks gegeven. Weinigen weten wat hen te wachten staat en toch vallen ze sedert 1 april in een systeem. Over transparantie gesproken.

De reden van de ontransparante toestand is dat het plan 2020 met haken en ogen aaneen hangt. Duidelijke uitleg kan de gehandicapte niet krijgen want de overheid weet in feite zelf niet hoe het allemaal zal werken.

In zeven haasten ‘foefelde’ men een systeem in elkaar zonder het eerst duidelijk uit te werken. Kinderziekten zijn er altijd bij drastische veranderingen maar zowel voor de transportsector als voor het plan Vandeursen blijkt dat de overheid veel te vlug in voege trad.

Wallonië laat daags na de aanvang van het kilometerrijden reeds de eerste acties voelen. Het resultaat is dat we nog maar eens letterlijk en figuurlijk zullen stilstaan!