|
Ons landje is in de rouw. Nabestaanden treuren en de ene stille minuut volgt de andere op. Er is een immens medeleven van de gewone man. Er zijn nog steeds mensen die angstig wachten op een berichtje over hun familie en vrienden. De volledige toedracht over het leed en blijvende verminking van de slachtoffers weten we nog niet.
Toch zijn er die niet treuren. De tristige mentaliteit haalt de bovenhand bij sommige intellectuelen.
Met wat zijn mensen zoals een Verhofstadt bezig.
Het onderzoek en zelfs de pogingen om mensen in leven te houden zijn nog volop aan de gang en dan is de enige interesse van politiekers nog steeds zoals voorheeen.
Elkaar beschimpen en in een slecht daglicht stellen.
Niemand heeft iets aan een uitleg die we allemaal kennen en weten. Waarom op een tijdstip van diepe rouw leuteren over hoe solidair we nu moeten zijn als Europeanen. Het afgezaagde liedje dat we meer europa moeten hebben.
Indien Europa dan zo formidabel is hoe komt het dan dat er zon grote verdeeldheid is tussen de landen. Omdat politiekers die verdeeldheid gebruiken of beter misbruiken.
Neen die uitleg van Turkeije dat de zware krimineel met een begeleidende nota werd teruggezonden naar Nederland. Ook ons land zou een bericht gekregen hebben dat de man een gevaarlijke terrorist was.
Het resultaat van het doorschuiven van de aap is dat alle landen elkaar beginen te beschimpen van een laksheid.
Verdeeldheid zaaien en zich vergenoegen in de aanslagen is zon beetje de indruk dat de man in de straat krijgt.
Twee van onze ministers dienden vorige nacht hun ontslag in. Waarom? Omdat de oppositie veel kabaal zal maken, goed wetende dat die ministers de ware toedracht van de uitwijzing of overdracht van de krimineel niet kenden.
In Nederland vallen reeds de woorden dat de Eerste Minister ontslag moet nemen.
Topgangsters zorgen ervoor dat dat grote Europa op zijn kop staat.
Politiekers zouden eindelijk eens hun verstand moeten gebruiken en stoppen met dat kibbelen. Niemand heeft er baat bij van al dat geruzie dat geen zoden aan de dijk oplevert.
Wil men nieuwe aanslagen voorkomen dan moet men al die vroordeelden die meer of drie jaar kregen en met voorlopuge vrijheid zijn gaan vereren met een bezoekje. Al die misdadigers die met of zonder enkelband zich niet houden aan hun opgelegde voorwarden opnieuw opsluiten en dit tot het einde van hun veroordeling.
Natuurlijk is dit geen simpele opgave want met het huidige personeelsgebrek is controle en opvolging ondoenbaar.
Het enige lichtje in de donkere tunnel is dat men thans eindelijk inzag dat de viervoeter de ideale hulp is. eindelijk doet men beroep op honden die springstoffen met hun neus dedecteren
Weer het dier dat de mens beschermt!
|
