Baziel volgt van tijd tot tijd het nieuws maar goed begrijpen wat er zoal aan de hand is met al die vluchtelingen doet ie niet. Hij hoort wel eens iets in zijn stamcafé in Meetkerke maar Baziel besluit van zelf op onderzoek te gaan. Hij gaat zowel naar Koksijde als Sijsele maar omdat hij niet veel wijzer werd besluit Baziel van wat hij noemt eens een show van die mannen te gaan volgen.

Baziel dus naar de moskee. Hij doet zoals alle mannen zijn schoenen uit en neemt plaats op de eerste rij. Volgens Baziel werd hij op zijn kop gedoopt en niet op zijn gat dus op de eerste rij zit hij niet met zijn neus tegen het achterste van een voorganger.

Voor Baziel noemen alle mannen Mohammed en alle vrouwen Fatima!

Hij luistert aandachtig op zijn knieën naar de spreker….

Op een bepaald moment komt de spreker Mohammed van zijn ‘pupiterke’ en loopt voor de eerste rij. Bij Baziel legt Mohammed zijn hand op Baziel zijn schouder en zegt met luide stem:

“Gij zult lopen!”

Baziel wil antwoorden dat hij kan lopen maar Mohammed zijn beide handen liggen reeds op zijn hoofd. De man herhaalt met nog luidere stem:

“Gij zult lopen!”

Voor Baziel een antwoordje kan stamelen dat hij wel degelijk kan lopen, staat Mohammed reeds opnieuw achter zijn spreekgestoelte en leest voor uit de koran.

Voor Baziel is de show genoeg geweest.

Hij staat recht en verlaat de moskee, trekt zijn schoenen opnieuw aan en komt buiten.

Voorbijgangers kijken verbaasd op wanneer ze Baziel aan de moskee zien staan zwaaien, roepen en tieren…

“Verdomme, miljaar, ze hebben mijnen velo gepikt!”

Actieve Baziel!

Baziel staat reeds enkele jaren aan ‘den dop’ en werd opgeroepen om eens na te gaan of men de langdurig werkloze Baziel toch geen job kon bezorgen.

Vol enthousiasme zegt de bemiddelaar:

‘Baziel we hebben de ideale job voor je. Niet te zwaar, tijdens de nacht zodat je in de dag nog een pintje kan gaan pakken!”

 De volgende dag staat Baziel opnieuw in de arbeidsbemiddeling.

“die job in die bakkerij is niks voor mij. Niks dan broden in en uit die hete oven halen. Ik viel bekanst zelf in de oven van vermoeidheid!”

 De bemiddelaar kijkt in zijn fichebakje en zegt:

“OK Baziel, ik heb hier een andere en betere job. Bij een beenhouwer en je mag morgen beginnen.”

 De volgende dag staat Baziel opnieuw voor de bemiddelaar.

“Die job is niks voor mij. Gij wilt me dood. In die frigo, met een klomp vlees weer uit die frigo! Koud, warm, niks voor mij…”

 De bemiddelaar kijkt opnieuw in zijn bestandje en zegt heel triomfantelijk:

“Baziel, ik heb de droomjob voor je gevonden. Gans de dag buiten, niet te hard werken, in open lucht en je moet enkel wat onkruid wieden en de paden schoonvegen. Het is een vaste job bij Stad Brugge en elke dag gedaan om 16u en de weekends vrij!”

 De volgende dag staat Baziel opnieuw bij de bemiddelaar.

“Zeg is dat om me te treiteren? Ik maar onkruid wieden en paden vegen en het enige dat ik verder zie is: ‘hier rust den dienen, slaap in vrede … en ik ben den enige die moet werken!”