Eenvoudige televisie kan soms meer inzicht geven dan oeverloze debatten met veel woorden en weinig inhoud.

Martin Heylen heeft er een handje van weg om op een simpele manier mensen te boeien en zijn programma te doen volgen.

Buurtbewoners van Sijsele mochten op een zondagnamiddag de gang van zaken eens gaan bekijken in het vluchtelingenkamp van hun dorp. Heylen liep mee in het kamp en zijn camera deed het meeste werk. Het best is Heylen als hij doodsimpele dingen mag vragen zoals een naam en van waar kom je?

Geen diepgaande gesprekken. Mensen laten praten en wat velen niet meer kunnen luisteren.

Ali kwam uit Bagdad en was een spraakwaterval. Hij wil de sijselenaars bedanken voor hun gastvrijheid en wil zich ten dienste stellen.

Zoals wellicht dacht ik bij het horen van zijn naam Ali aan mijn oma en het sprookje van Ali en de rovers!!

Vooringenomenheid is ongezond maar een beetje argwaan mag. Als ik Ali moet geloven dan is de helft van de bewoners van het vluchtelingenkamp ingenieur! Nu we weten dat dit niet klopt maar we weten niet of het niveau voor een diploma ingenieur lager ligt dan bij ons.

De opmerking van Heylen was terecht dat het in Bagdad thans niet zo onveilig is als in andere streken… Een antwoord op de vraag of mensen uit Bagdad hier wel zullen mogen blijven kregen we niet. Volgens de begeleidster vallen die beslissingen in Brussel en we weten aan welke snelheid ze in Brussel werken. Mijn oma vertelde me vroeger ook over de haas en de schildpad. Hazen zitten in de provincies en schildpadden in Brussel!

Ook bewoners mochten hun zegje kwijt en zonder op of bemerkingen leer je sommige dorpsbewoners kennen. Een vrouw die nieuwsgierig is tot in het uiterste maakt dagelijks haar toerke rond het kamp omdat ze gewoon die mensen wil uithoren. Van haar buren weet ze reeds jaren alles en die vluchtelingen zijn nieuw en is onbekende wetenschap!

Ze was fier want ze heeft er reeds enkele vriendinnen bij. Ze heeft reeds danig goede contacten dat tijdens een picknick één van die vrouwen haar sluier afdeed en de Sijselse ‘allesweter’ stond vol bewondering voor haar mooie haar.

Argwaan is niet goed maar een teveel aan vertrouwen is ook niet goed.

Mijn tante nonneke droeg vroeger ook altijd een zwarte kap met wat witte boordjes maar toen ze eens in het ziekenhuis was opgenomen verschoot ik me een bult toen ik haar lange haren zag! Van zusterke was ze plots een wilde indiaanse squaw!

Een man vertelde dat hij uit Allepo kwam. Bombardementen van ’s morgens tot ’s avonds. Hij toonde een foto van zijn zoontje dat hij verloor tijdens één van die bombardementen. Hij had nog twee zonen. Hij is alleen in het kamp van Sijsele. Waar zijn die zonen? Waarom is hij hier zonder zijn kinderen?

Argwaan is ongezond maar laat men zijn kinderen achter in dergelijk gebied?

Serieus wat werk om die mensen hun ganse verhaal te controleren en de waarheid naar boven te halen. Een werk voor verhoorders met stalen zenuwen…

Honderd jaar geleden vertrokken Belgen over de plas en men bouwde zelfs een dorp en onze mensen werkten in een munitiefabriek. Na de grote oorlog kwamen veel landgenoten terug. Enkel de mannen die er een lief vonden bleven over de grote plas en leven daar nog steeds met vrouw en kinderen.

De hamvraag is of de huidige vluchtelingen na hun oorlog ook terug naar hun land zullen gaan; mits uitzondering van diegenen die hier intussen ook een liefje hebben gevonden…

In ons land is er nagenoeg in elke stad of gemeente een vluchtelingenkamp. Als er daarvan velen een Vlaams of Waals liefje vinden, zullen er dan nog liefjes zijn voor de ‘oude’ Belgen?

Dat ze zich over dat probleem ook maar eens buigen in Brussel want een liefje opscharrelen gaat vlugger dan de nodige documenten invullen voor een vast verblijf…