|
Zoals in de zoo, Plankendaele, Bellewaerde
en andere parken met bordjes voederen verboden!, zullen er binnenkort grote borden aan onze
kust verschijnen
Met het voederen van meeuwen krijg je een
gasboete! Zullen ze dat nu ook doen wanneer brave Zeebruggenaars of Heistenaars
vluchtelingen een stuutje met confituur offeren.
Dat de Gouverneur van West Vlaanderen in
allerijl de mensen oproept om minder solidair te zijn is ergens wel
begrijpelijk. De vrees is niet ongegrond dat het voederen van die
vreemdelingen een aantrekkingskracht zal hebben op de vluchtelingen die in
Noord Frankrijk met hun voeten in het water zitten.
Een ongewone situatie is het reeds met al
die vreemdelingen en nog ongewoner is dat mensen willen helpen en dat die hulp
een begin kan worden van een toeloop van vreemdelingen dat de overheid aan onze
kust niet meer in de hand heeft.
Pasen valt vroeg, karnaval staat voor de
deur. Voorlopig geen sneeuw in de Ardennen en dus zullen er reeds
vakantiegangers afzakken naar de kust.
Het stille rustige winterslaapje aan onze
kust begint vanaf volgende week te ontwaken. De horeca zal een weekje op volle
toeren draaien en hoe gaan die vluchtelingen reageren?
Mensen die het moeten hebben van een kopje
warme soep en een boterhammeke zullen die toeristen zien zitten eten of nog
erger gulzig eten van onze mosselen achter de ramen van de restaurants op de zeedijk
geen
mens die weet hoe de reacties zullen zijn. Noch van die vreemdelingen, noch van
de toeristen.
Naast de nieuwe attractie in Middelkerke
van uitgestorven voorhistorische dieren zal de tweede attractie zijn wie nu wie
het meest in het oog zal houden. De vreemdeling de toerist of de toerist de
vreemdeling. Voor de inburgering een extra probleem want welk dialect zullen die
mensen nu moeten leren? Het trage Limburgs, het Antwerps, het mengsel van de
Brusseleir of het kouterwaals van de Henegouwnaar? Gents is totaal
onverstaanbaar om niet stil te staan bij de Hollander!
Van een Babylonische spraakverwarring
gesproken
Gelukkig is er de Brugse burgemeester die
traag klapt.
Ik kijk al uit naar een strandwandeling of
een plekje in het voorjaarszonnetje op de dijk achter glas
|