Velen zullen niet weten wat de betekenis is van het woordje niqaab. Met onze leergierigheid leren we na de verplichte schooltijd Spaans, Italiaans, Zweeds, Noors of zelfs Russisch of Chinees. Vergeet die talen en ga voor het Arabisch en je komt aan de weet dat niqaab de kleding is die gesluierde vrouwen dragen. Zo’n veertig centimeter extra stof en enkel je oogjes zijn nog zichtbaar.
Na Frankrijk, België besloot Nederland ook de dracht van het sluierend rondlopen. Een boemerang effect bij de voorstanders van de niqaab. Met het dragen van kledij met enkel je ogen die zichtbaar blijven mag je niet op straat. Je mag geen enkel officieel gebouw binnen. Je mag met je
kind het ziekenhuis niet binnen of zelfs naar de dokter gaan.

Een vurige aanhangster van de niqaab verklaarde in een artikel dat ze haar kledij vrij en vrank kiest. Geen verplichting van haar man of strenge vader maar haar eigen beslissing. Ze merkt op dat de Westerse houding tegenover vrouwen zoals zij alles behalve democratisch is. Volgens de vrouw mogen Westerse vrouwen nagenoeg naakt rondlopen maar zij die haar rondingen en gezicht niet wil tonen mag dit niet. Inderdaad lijkt haar opmerking terecht in de enge betekenis van het woord democratie. De vrouw die een universitair diploma behaalde wil werken maar kan zich zelfs niet aanbieden op de arbeidsmarkt. Ze mag zelfs niet buiten om een sollicitatiegesprek te gaan voeren.
Volgens de vrouw is de Westerse vrees voor vrouwen die gesluimerd rondlopen ongegrond.
Ik geloof dit want vooraleer ze een wapen vanonder haar kledij naar boven kan toveren zijn de mogelijke slachtoffers van haar aanval al drie straten verder…

Waar de niqaabiste niet bij stilstaat, is niet het feit van haar klederdracht maar dat ze als inwijkeling in het Westen ook onze cultuur moet aanvaarden. Het is een vorm van respect en ook Westerse vrouwen moeten op bepaalde plaatsen en onder bepaalde omstandigheden zich aanpassen. Onze vrouwen moeten ook met geen decolleté van hier tot in Parijs naar de kerk gaan en zelfs met een heel kort mini rokje zal mijnheer pastoor zich letterlijk onbehagelijk voelen.

Culturen kunnen zich mengen maar dan moet men van beide kanten water in de wijn doen.
Soms is het water zo diep tussen de verschillende culturen dat er bij onwil van bepaalde mensen om zich aan te passen geen sprake meer is van democratie.

De dame in kwestie maakt zich druk over haar probleem maar wil zich duidelijk niet aanpassen aan onze normen.

Stel je voor dat er iemand van één of andere Afrikaanse stam inwijkt in het Westen en zijn klederdracht hier wil dragen. De man of vrouw heeft geen klederdracht in zijn of haar moederland. Ze lopen er in hun blote flikker… Die mensen zouden nog vlugger dan de intelligente niqaabdiste naar de dokter of ons ziekenhuis moeten want met ons weertje zouden die nudisten vlug onderkoelde onderdelen hebben…

Ook ik ben categoriek tegen niqaab kledij. Sommige van mijn kleine collega hondjes trippelen rond met regenjasjes, botjes met dan nog een scheef en schots staand klakske op hun kruin. Zonde dat er voor ons honden geen democratie bestaat…