|
Iedereen kent de specialisten van het korte
termijn denken. Onze politici die in de aanloop naar de verkiezingen hun
beloftes aan de man brengen. Amper een week na de verkiezingsuitslag hebben ze
een black out en is hun kort geheugen volledig blanco.
De politieker met meer ervaring en meer
geslepenheid die denkt op een termijn van vier jaar. Hij of zij weet op
voorhand dat van alle beloftes er niet de helft mogelijk zijn maar met de
nodige nietszeggende woorden en de schuld bij anderen te leggen lukt het vrij
gemakkelijk om zich opnieuw kandidaat te stellen bij de volgende verkiezingen.
Politiekers die wel op lange termijn denken
en soms ook het aan het rechte eind zouden kunnen hebben, gooien van tijd tot
tijd een lange lijn uit maar deze lijn inhalen met een grote vis lukt nooit.
Zijn er dan geen mogelijkheden om te
manipuleren op lange termijn?
Wanneer we naar het klimaatdossier grijpen
zou men denken van niet want zes jaar gebeurde er niks buiten ruzie maken
tussen de gewesten. Dat de bevolking die hoe dan ook de lasten voor de extra klimaatmaatregelen
zal betalen het slachtoffer is, heeft geen belang.
Nu zwaaien de milieuministers met bedragen
die de gewesten zullen krijgen, terwijl ze in alle talen zwijgen wat de
bevolking aan extra zal mogen betalen om aan de normen te komen.
Elke regering van de laatste twintig jaar
sprak over een fraudebestrijding en er kwamen reeds vele maatregelen op tafel
en de resultaten waren steeds dezelfde. De intenties voor een degelijke anti
fraude stonden op punt, maar steeds was er voortijdig een achterpoortwet voor
de grote deugnieten.
We kenden ooit een minister die als hobby
catamaran-varen had en we moeten toegeven dat het normaal is dat ons land goed
is in zeilen. Geen land heeft politiekers die obstakels kan omzeilen zoals
België.
Toch is er één partij die in alle stilte,
heel subtiel, bezig is met nadenken op lange termijn. Zonder het te laten
opvallen zijn twee vedetten bezig een pad te effenen op lange termijn waarbij
de bevolking de enigen zullen zijn die niet meer naar de kapper zullen moeten.
Heel voorzichtig bereiden ze de toekomst voor en zullen de Belgen geschoren
worden tot ze nagenoeg kaal zijn.
Er is Peeters; de huidige man van en voor
de tewerkstelling. Zonder veel propaganda is hij het aan het regelen dat de
nieuwbakken en toekomstige landgenoten zonder veel moeite aan een job zullen
geraken. Niet als losse arbeider of bandwerker maar zonder moeilijke examens
aan jobkes bij de politie en veiligheidsdiensten
Wanneer onze jongeren in
dienst willen geraken bij dergelijke overheidsdiensten moeten ze zich
driedubbel inspannen en ging er een screening vooraf tot de
overoverovergrootouders! Voor die nieuwe Belgen zal die screening minimaal zijn
want er bestaan nauwelijks gegevens. Ook hun examen is een pro forma-testje.
Dat men uit het verleden weet dat die
mensen nooit als echte collegas zullen worden bekeken is algemeen geweten.
Individueel klikt het hier en daar wel tussen de witte en de donkere maar in
het globale team blijven ze gewoon de donkere waarmee nu eenmaal moet worden
samengewerkt.
In Amerika experimenteren ze reeds jaar met
jobskes geven aan bepaalde rassen en lukken doet dat niet.
Nog een stille die heel zachtjesaan mensen
naar de afgrond aan het leiden is, vinden we in Vandeursen.
De man kreeg wellicht in één of andere
faling de overschot van onverkochte rugzakjes. Die rugzakjes is hij aan het
vullen met allerhande nieuwe maatregelen voor wat hij noemt de verbetering van
de Welzijnssector.
Al jaren is er een personeelsstop en afbouw
bij de witte sector en niets laat merken dat daar op korte termijn verandering
in komt.
In het formidabele rugzakje zit bovenaan
een prachtige idee dat iedereen zolang mogelijk zijn oude dag moet slijten in
zijn oude omgeving. Er komen nu en dan kleine pakjes bij in dat rugzakje om de
basisidee te ondersteunen.
Waar men het niet over heeft is dat
diezelfde oudjes niet anders meer zullen kunnen dan zo lang mogelijk thuis te
blijven en te moeten hopen op hulp van familie, kennissen en buren want binnen
hier en 10 jaar moeten vele rusthuizen hun deuren sluiten omdat de
aanpassingswerken onbetaalbaar zijn. Daarenboven stijgen de dagprijzen
razendsnel en de laagste categorie viel reeds uit de boot voor een oude dag in
het RVT maar de middenklasse moet ook nu reeds hebben en houden verkopen om een
kamertje te kunnen betalen. Weg oude zorgloze oude dag. Armoede troef als
oudje
Een toch wat typische manier van die partij
om de fraudeurs van weleer een extra dienst te bewijzen
Na jarenlang interesten te hebben genoten
via de Kaaiman en andere eilanden kwam een deel terug met hun kapitaal en
kochten hun boete voor de fraude voor een prikje af
Probleem is dat de banken hier geen intrest
geven en dus zit er in dat rugzakje ook nog een mogelijkheid. Je kan investeren
in nieuwbouw voor onze oudjes. Nagenoeg geen BTW te betalen en ook geen
jaarlijkse lasten. Je kan ook reeds je kinderen aan de kosten bij je overlijden
onttrekken want je investeringen kan je zonder kosten doorgeven aan je
erfgenamen.
Gezien die rijken enkel het investeren
bekijken moet je op geen sociaal systeem rekenen voor diegenen die in die
nieuwe vormen van RVTs moeten wonen
de huur en dagprijzen kunnen enkel nog de
echtgenotes van hoge militairen, rechters, specialisten en politici betalen
We kijken argwanend naar iedere donkere man
of vrouw met een rugzakje op de rug en vrezen dat het een mogelijke terrorist
zou kunnen zijn. Maar we moeten evenveel vrezen van die toffe verkozene zijn
rugzakje want het zal niet ontploffen maar het zal je laten afzien in een lange
eenzame doodstrijd
.
|
