Zou het kunnen dat de strikte toepassing op de wet wat overdreven is?

De dood van een huisdokter door zijn patiënt kan de aanleiding worden dat men eindelijk beseft dat er privacy is en veiligheid.

Dat men niet alle vuile was moet buiten hangen, is begrijpelijk maar voor bepaalde individuen kan men beter die vuile was openbaar maken.

Logischerwijze was de huisdokter wel op de hoogte indien hij de vaste huisdokter was dat zijn klant een drugverleden heeft. Ook als dokter herkent hij als eerste de symptomen van een verslaafde. In praktijk is het wel zo dat mensen met slechte bedoelingen van de ene dokter naar de andere lopen en ook pas bellen naar de arts indien ze zeker zijn dat ze niet hun vaste dokter maar de dokter van wacht aan de deur zullen krijgen.

Meer begeleiding van dokters is praktisch moeilijk haalbaar want naast de dokter heb je de thuisverpleging en we kunnen nog wel enkele beroepen noemen waar er gevaar is bij huisbezoeken. Moeten rechters rekening beginnen houden wanneer ze verdachten voorlopig vrijlaten tot het proces, met of zonder bijzondere voorwaarden?

Een rechter die dergelijke beslissingen neemt heeft (hopelijk) een grondige studie gemaakt van het dossier van de verdachte maar gelet op de achterstand op de rechtbanken is diagonaal lezen meer vaste regel dan uitzondering geworden.

Geen betere acteurs dan verdachten. Die liegen en bedriegen zonder verpinken en de rechter moet over een zeer goede mensenkennis beschikken en op alle vormen van lichaamstaal van de verdachte letten. De meeste verhaaltjes van de ‘slechterik’ kent de rechter maar toch blijven die nietsnutten zeer vindingrijk.

Agressie is nu niet alledaags tegenover artsen maar de kans dat er een verhoging komt van dergelijke agressie is best mogelijk. Een terugloop van het drugsprobleem is er niet en de straffen zijn niet zwaar genoeg. Het dagelijks gebruik stijgt en naast de bedronken chauffeur stijgt de chauffeur die snoof of rookte!

Een verbetering zal de wijziging zijn van de verhoren van de kinderen bij echtscheidingen. Een goed voorstel dat de ouders geen inzage meer krijgen van wat het kind vertelde.

Er is natuurlijk het achterkantje aan die medaille. De ouder die het meest geeft tijdens de scheiding of die minder streng in de opvoeding is heeft een voordeel. Kinderen zijn niet enkel impulsief maar beseffen van op jonge leeftijd wie de lekkerste snoepjes uitdeelt. Er blijft ook het manipuleren van de grootouders bij die kinderen want hun eigen kind is meestal de mooiste en de beste tijdens het scheidingsproces.

Voorlopig blijft de Kortrijkse politie halsstarrig volhouden dat ze bij hun actie’ tegen de jongeren waarvan ze dachten dat het een bende was die fietsen stal, dat er werd opgetreden volgens het boekje! Het boekje zal best wat verduidelijkingen krijgen.

Het voorstel om eens met de ouders te gaan praten, laten de Kortrijkse ‘flikken’ voorlopig althans sudderen. Toegeven is altijd moeilijk wanneer men een vergissing begin maar kunnen toegeven is een teken van respect…