Wie durft zich nog bekend maken als Belg in het buitenland?

Al jaren moeten we met handen en voeten op het buitenlands terrasje uitleggen hoe ons politiek bestel in elkaar zit.

In de periode Dutroux kende nagenoeg gans de wereld ons landje en het beterde niet met onze pedofiele priesters en herders…

Iedereen wijst ons met de vinger na de aanslagen in Parijs terwijl de eerste aanslag in eigen land wel gebeurde door een Fransman die eventjes over en weer kwam om de aanslag te plegen.

In het ons belachelijk maken zijn we danig goed dat we vandaag de eerste prijs wonnen. Een fossiel voor het land met het slechtste milieubeleid!

We staan daar nogal te blinken met onze prijs. Ten andere heel terecht want wanneer je na zes jaar tot geen overeenkomst geraakt dan ben je een fossiel.

Op velerlei gebieden zijn onze politici fossielen. Enkel hun gezichtswaarde telt voor hen. Elkaar bekladden is ook een vorm van politiek bezig zijn maakt ons belachelijk.

Spijtig genoeg nemen diensten die verkeerde belachelijke manier van werken over.

We herinneren ons het slachtoffer in de cel die werd doodgeslagen en gestampt door de ‘botinnekes’. Schandalig was dat de vader van het slachtoffer die de beelden van de afschuwelijke manier waarop zijn zoon stierf aan Panorama bezorgde en prompt een proces aan zijn been kreeg door die ‘botinnekes’! Je mag dus je zaal niet openbaar maken en de mensen eerlijk tonen hoe er soms gewerkt wordt.

Gelukkig sprak de rechter de man correctioneel vrij maar er is nog de kans dat die ‘flikken’ in beroep gaan.

De gruwelijke vergissing en manier van handelen is geen feit van verbetering geworden.

Neen nu de werkwijze van de politie in Kortrijk.

Vijf jongeren die nog een pizza willen gaan eten zitten te sukkelen met één van de vriendjes. Zijn slotje van zijn fiets zit vast en het jongetje zit te prutsen met zijn schaartje uit de crea-les

Een overijverige agent merkt het groepje 12 tot 15 jarigen op en denkt dat hij een bende jongeren op heterdaad kan betrappen voor fietsendiefstallen. Vijf tegen één is veel en met al die wilde gevallen neemt hij geen risico en belt versterking. Enkele combi’s met collega’s komen toe en verplichten de minderjarigen op eerst de knieën te gaan zitten en nadien zelfs op hun buik te gaan liggen. Het is duidelijk dat geen enkele man in het blauw nadenkt en luistert naar die jongeren. Ze worden opgepakt en mogen eens op het bureau ook nog hun kleren afdoen want ze zouden zwaar bewapend kunnen zijn!

Krijgt onze politie van die Amerikaanse sheriff manieren? Er blijkt dat in Kortrijk ook één inspecteur zijn wapen uit de holster trok maar men legt er de nadruk op dat hij niet richtte…

We zijn bijna in Amerika want voor hetzelfde geld steekt een 12 jarige vlug zijn hand in zijn broekzak omdat hij van de grote schrik pipi aan het doen is…

We waren dus niet ver van een nieuw drama want stel je voor dat een onschuldig kind een kogel krijgt omdat zijn fietsslotje vast zit!!

Onze blauwe vrienden hebben een probleem. De opleiding aan de politieschool schiet duidelijk te kort. Het uniform is reeds een vorm van macht en alle aanwezigen tijdens die zogezegde bende van fietsendieven hebben een probleem. Geen enkele flik had iets of wat mensenkennis. Geen enkele van die geüniformeerde garde dacht iets verder dan zijn neus lang was.

Gevaar herkennen is een must voor mensen die toezicht houden op onze veiligheid.

Onze politie loopt reeds geruime tijd op de toppen van hun tenen en zijn duidelijk niet stressbestendig. Een gebrek aan een degelijke opleiding.

Het is volledig juist dat ze voor hun maandloon elke dag de kans lopen om de verkeerde tegen te komen maar kindjes tussen 12 en 15 dat zullen nog geen topgangsters zijn…

Volgens mij moeten ze aan iedere patrouille een hond toevoegen. Ze zullen zich veiliger voelen en dat ze een zakje moeten bij zich dragen voor de hondenpoep is nu ook geen drama!!