In allerijl haalt men nu de toeristen uit Egypte. Het volgende land dat het moet hebben van de inkomsten van toeristen zoals Tunesië. Veiligheid staat niet met stip bij Egyptenaren en daar dragen ze nu de gevolgen van.

Zelfs de russen halen hun landgenoten terug en dat is toch al min of meer toegeven dat er een bom in de laadruimte werd verstopt. Eén geestesgestoorde is genoeg om de halve wereld schrik te doen krijgen. De geheime diensten van Groot Brittannië verklaarden zeer vroeg nadat het Russische vliegtuig neerstortte dat het om een ontploffing ging door een bom. Ook Frankrijk laat ons nu na een eerste onderzoek weten dat het over een bom zou gaan en schoorvoetend begint de rus ook in die richting te denken.

In ’t Stad zijn de radertjes van de burgervader volop in Actie geschoten.

Met een open brief aan alle Europese rechtse partijen stelt hij zijn oplossing voor. Het aantal toegelaten vluchtelingen beperken en meer investeren in de naburige landen om uiteindelijk de grenzen dicht te doen.

Frankrijk stuurde geen open brief maar gooit zijn grenzen tijdelijk dicht.

De kans is inderdaad groot dat nogal wat Egyptenaren met hun laatste centen ook richting Europa kiezen. Van veel liefde tussen de Christenen en de Moslimbroeders kunnen we in het land van de Farao’s niet spreken. Het zit er regelmatig tegen en verlegen om elkaar te elimineren zijn ze ook niet. Egyptenaren weken reeds gemakkelijk uit naar Koeweit en omstreken maar dat gaat de laatste jaren niet meer. De grenzen zijn daar al enkele tijd potdicht voor inwijkelingen.

Het achterkomertje van de farao die een beetje geld heeft zal kiezen voor Europa en nu we dagelijks horen in welke erbarmelijke omstandigheden mensen in Calais worden opgevangen is ons landje weer uitverkoren.

De capaciteit van de brave Brusselaar die privé vluchtelingen op een zetel laat slapen ’s nachts kan er ook niet meer zeggen dan die enkelen. Het is ten andere de gewone man uit de straat die zijn huisje deelt om mensen te helpen. In alle stilte en zonder ophef. Zoals ten tijde van de oorlogen hier. Letterlijk broederlijk delen en zusterlijk opeten is het devies en gelukkig voor de Staatssecretaris of hij mocht het allang komen uitleggen in het parlement.

De meeste van onze regeringsleiders wonen niet krap maar ik hoorde nog niet dat er op hun fauteuil een moedertje uit oorlogsgebied met haar kindje ligt te slapen.

Zou onze nieuwe aartsbisschop ook geen geste kunnen doen?

Gezien hij openheid verkondigt naar alle godsdiensten en mensen zou hij misschien kunnen voorstellen dat onze leegstaande kloosters als opvangcentra kunnen dienen. Verder hebben we VZW’s zat van goede doelen die met enorme overschotten zitten aan euro’s en die zouden de mensen kunnen voorzien van eten en drinken.

We steven af naar het jaareinde.

Wedden dat sommige politiekers zullen voorstellen van niet een eenzame uit te nodigen maar een vluchteling. Dit terwijl zij zelf een weekje zullen gaan proberen zich staande te houden op hun latten!

Intussen is de meerderheid van Belgische toeristen reeds terug in ons land en dankzij wie?

De onbetrouwbare mens werd geholpen door mijn collega’s viervoeters. Wij, honden kregen de taak om alle koffers te besnuffelen op mogelijke bommen. Niet zo een zware taak maar ondankbaar. Zo één of twee koffers besnuffelen is nog te doen maar honderden! Geen mens of kat die erbij stilstaat dat in die bagage madame haar vuile strings zitten en mijnheer zijn opgedroogde T-shirts. Die vuile was riekt niet maar stinkt! Geen enkele van die madammen die eraan denkt om eens wat druppeltjes van haar flesje Chanel Number Five op hun was te sprenkelen.

Gelukkig zal het B-fast team klaarstaan bij de terugkeer van mijn collega’s want we zullen zeker nood hebben om de neus, keel en oordokter te zien…