Adegem leerden we jaren geleden kennen door de replica van het Witte Huis

Vanaf vandaag heeft Adegem een nieuwe replica. Namelijk Jozef de Kesel die het gedachtegoed van Franciscus uit Rome zal verkondigen vanuit het bisdom Mechelen.

De aanstelling en viering van zijn nieuwe ambt is voor december maar vandaag stond zijn telefoon reeds roodgloeiend en was het komende en gaande reporter.

Vader De Kesel en ook de grootvader deden flink hun best en zorgden voor de nodige kindjes in het gezin. Vroom katholiek zorgden ze voor de nodige geestelijken en Jozef werd de uiteindelijke overwinnaar op de Bisschop van ’t Stad.

Adegem mag fier zijn op de benoeming van zijn gewezen inwoner. Spijtig voor Jozef zijn zus Maria want veel aan haar tafel zal hij niet meer zitten. De man zal amper een paar keer per jaar afzakken naar de landelijke gemeente.

Er moet toch iets in het water zitten van de streek rond het Meetjesland. Van Landschoot was al geen gewone man en van de Planckaerts kunnen er ook boeken geschreven worden. Nu nog een de Kesel erbij zodat we toch eens zouden moeten nagaan of het aan het water of aan de lucht ligt…

Jozef is theoloog en liet vandaag al wat in zijn kaarten kijken. Gemakkelijk als opvolger van Roger met zijn vuil manieren had hij het niet. Jozef, voor de vrienden, durfde in tegenstelling naar de man waarnaar hij opkeek, beslissingen treffen. Zeer recent nog met die pedofiel die zonder toelating opnieuw naar Brazilië vertrok.

Het is vooral te hopen dat hij op zijn 68^ste een beter geheugen heeft dan zijn leermeester Danneels want die heeft al jaren geheugenverlies op momenten dat dit hem goed uitkomt.

De man lijkt realistisch en heeft blijkbaar reeds door dat er sedert jaren een teleurgang van de Kerk bezig is. Positief lijkt me zijn uitspraak dat de Kerk moet openstaan voor ieders gedachten en dat ze moeten evolueren naar de 21^ste eeuw. Zich behoeden voor een te gesloten groep vormen omdat ze anders gaan resulteren als een sekte. Mooie gedachte en nu afwachten wat hij in praktijk zal brengen.

Waar me nu ook zeker van zijn is dat God wel degelijk in Frankrijk zijn buitenverblijf heeft als hij daalt uit zijn hemel. Van Geluwde had ook reeds de voorliefde van de kastelen aan de Loire en eens op definitief pensioen vertrekt Leonard ook naar La douce France pour vivre comme Dieu!

Mijn herinneringen van geestelijken rijken niet verder dan Richelieuen de drie musketiers. Denken die gepensioneerde geestelijken misschien nog steeds dat ze met hofdames in de tuinen van de lusten kunnen spelen?