Ons klein landje staat numero uno op de wereldvoetbalmarkt.

Het blijft vreemd klinken, ook voor de sportliefhebber. Ergens in ons achterhoofd zitten we met een vraag hoe wij op die eerste plaats komen wanneer we vergelijken met landen zoals Spanje, Brazilië en nog enkele anderen.

Buiten enkele spelers hebben we niet van die superbegaafden en toch staan we aan de top.

Er kan maar één reden zijn en dat is dat voor het eerst na lange jaren ons landje met een ploeg aan de aftrap komt die teamspirit heeft en als groep speelt.

Wilmots, een trainer met een typisch Waals karakter en een kapitein zullen niet vreemd zijn aan het succes.

Een koppige trainer die regelmatig dwars ligt en de media op zijn plaats durft zetten. Wilmots is een ardennais, zoals we het everzwijn kennen. Een mannelijke beer die door ramt en niet te stuiten is. Wilmots heeft ook een vrouwelijk trekje van een everzwijn want als dat everzwijntje met jongen ligt dan kan je best uit haar buurt blijven. Zo ook verdedigt wilmots zijn spelers!

Gans anders met Vincent als kapitein die een hart heeft voor zijn sport.

Een opsteker voor al die jonge voetballertjes die opkijken naar hun idolen. Spijtig dat slechts enkele spelers uit onze nationale competitie die ploeggeest niet hebben. Een groot deel kijkt enkel op naar het loonzakje van onze nationale ploeg.

Slechts enkele spelers verdienen hun centen in eigen land. Werden ze dan zoveel beter in het buitenland?

Wellicht wel en het is spijtig dat men dan maar op een goed niveau kan spelen als je vertrekt uit eigen land.

We mogen ons niet doodstaren op enkel die voetballers. Nogal wat sporten maken furore op wereldgebied.

Onze hockeyploegen; zowel de mannen als vrouwen, moeten we toejuichen. Ook deze teamsport laat ons genieten. Zelfs op het niveau van volleybal, handbal en basket moeten we fier zijn.

Zoals Wilmots wijst op ons landje van een goede 11 miljoen inwoners mogen we chauvinistisch zijn met de behaalde resultaten.

Op individueel niveau hebben we in het verleden ‘droombelgen’ gehad. Onze tennismeiden, onze judoka’s, onze biljartmannen, zeilers, atletiekers en we kunnen nog een tijdje doorgaan.

We mogen dus genieten. Enkel spijtig dat er na overwinningen zoveel bier nodig is om te genieten.

Menigen zullen weer een glaasje teveel hebben genoten en onze blauwe vrienden zullen toeslaan.

Rechters zullen dan weer genieten van het veroordelen van die mannen die teveel genoten.

Werkgevers zullen iets minder genieten van het personeel met een houten kop!

Hoe dan ook we kijken uit naar de wedstrijden in Frankrijk. Voordien kijken we uit naar onze bobsleeprestaties.

We zijn en blijven Oude Belgen die houden van brood en spelen of van pintjes en spelen.

We vergeten enkele uren onze miserie en nemen er graag het gezaag van moeder de vrouw erbij wanneer we onderuitgezakt voor de TV liggen of in het ochtendgloren op onze knieën het sleutelgat zoeken…