Vranckx had het bij het rechte eind toen hij zei: “je moet het loslaten!”

In de individualistische wereld waarin we leven moeten mensen alles zo vlug mogelijk loslaten. Nog meer onverschilligheid en betrokkenheid zal het gevolg zijn.

De vereenzaming zal nog vergroten want niemand trekt zich nog van iets aan. Alles is vluchtig aan het worden.

Voorlopig raakt bij veel mensen enkel nog het persoonlijk leed maar ook dat is zienderogen achteruit aan het gaan.

Er valt plots een ijzige stilte over de vluchtelingen want de massa volgt nu de berichten over de ramp voor onze kust. Zal het Nederlandse vrachtschip voor een milieuschade zorgen of zullen brandweer en mobiele bescherming het kunnen indijken?

Eigenaardig dat meer dan 80.000 mensen gaan betogen in Brussel tegen de maatregelen van de regering. Buiten enkele opportunisten is er geen kat die enige hoop heeft dat men de lasten eerlijk zal verdelen. Velen gaan mogelijks betogen om er een dagje tussenuit te zijn. Vrouwen om samen met collega’s eens te shoppen in de hoofdstad en de mannen om met collega’s een pintje te gaan drinken…

Over het individualistische van onze maatschappij was de opmerking van Eddy Planckaert een waarheid als een koe.

Als gewezen goede renner geraakte hij voor zijn niveau aan de top. Hij had het goed en begon na zijn loopbaan als renner als zelfstandige. Vrienden in overvloed tot zijn zaak in faling ging en hij alles verloor. Als sukkelaar trok hij zich in de Ardennen terug met zijn familie. Hij volgde wat moeder Planckaert hem leerde. Eén blok vormen met je familie. Hecht en met elkaar steun zoeken om moeilijke perioden door te komen. Overleven dankzij opnames van VTM die het intiemste van je leven aan de grote klok hangen. Goedkope TV maar een bron van inkomsten voor de Planckaerts. Een vorm van sensatie bij de kijker maar een bewijs dat oppervlakkigheid troef is.

Hoe eenvoudig en open Eddy ook is, hij heeft wel gelijk dat je vrienden op één hand kan tellen. Zijn conclusie is dat hij maar twee echte vrienden overhield na zijn debacle als zelfstandige.

Hij is niet de enige die slachtoffer is van ‘valse’ vriendschap.

Mensen gedragen zich als vrienden zolang je voor hen bruikbaar bent. Heb je tegenslag door ziekte of verlies van vermogen dan laten die vrienden je vallen op een zeer korte periode.

Vanwaar die schijnheiligheid? Vanwaar die plotse terugloop van vriendschap?

Wellicht deels door de opvoeding en de oppervlakkige manier van leven.

Facebook zag een enorm gat in het tekort aan vrienden en maakt enorme winsten. Hoe meer vrienden je op je facebook hebt, hoe rijker je bent!

In werkelijkheid ben je niet rijk maar heel arm.

De enige vriend is die man of vrouw die je blijft steunen door dik en dun.  Die vriend of vriendin is uniek.

De enige manier om aan een goede betrouwbare vriend te geraken is niet alles zomaar los te laten maar zelf de eerste stap te doen en als echte vriend voor een ander door het leven te gaan….