Het begint er stilaan op te gelijken dat we ook in ons land van die Amerikaanse toestanden met stormen gaan krijgen.
Ook ik werd het slachtoffer van het noodweer. Mij zag je niet op TV. Niet moeilijk want ik ben maar een hond en geen bekende regisseur. Op enkele km's van Jan was de schade bij mij weliswaar veel minder maar mijn inloopdeurtje aan de veranda-deur vloog ook aan diggelen met de nodige gevolgen. De gevolgen zijn niet mis. Het vliegendeur met mijn luik ligt voor het overgrote deel ergens op de gemeente. Gedaan met het naar binnen en buitenlopen. De schuifdeur blijft potdicht want de enigen die de weg zonder naambordjes vinden zijn het ongedierte.
Mijn baas kamde me heel grondig maar de burgemeester vond het niet nodig om ook eens naar mij te komen. Het is precies of het enkel stormde bij de regisseur. Eventjes Jan zijn achterbuur die een boom op zijn dak kreeg maar verder niks dan foto’s en beelden van de Bekende Vlaming! Mijn baas zal wel geen beroep kunnen doen op de verzekering of tussenkomsten voor stormschade want de 'franchise' zal weer hoger zijn dan de tussenkomst. We kennen de verzekeringen. Dezelfde slokkoppen als de banken. Volgende premie zal weer iets hoger liggen en niet enkel door de indexaanpassing maar omdat ze een euro meer dan gewoonlijk moeten uitbetalen. Het is altijd hetzelfde met die verzekeringen. Een gans jaar zonder ongeval en dan nog moet je meer premie betalen dan vorig jaar! Die maatschappijen weten hoe rijk te worden terwijl ze slapen.