Wat voorspelbaar was hoorden we vandaag in de nieuwsbulletins.

De ziekenkassen trekken aan de alarmbel. Nog nooit vroegen er zoveel 50-plussers uitkeringen.

Het terugschroeven van de leeftijd van het brugpensioen is wellicht een reden tot de verhoogde aanvragen tot ziekte-uitkeringen van de redenen maar niet de enige reden. De druk en eisen van werkgevers bij oudere werknemers is danig groot geworden dat mensen ook effectief ziek worden en moeten afhaken. Aan de mentale klap die een 50-plusser moet verwerken wanneer hij vaststelt dat hij niet meer mee kan, daar denkt de regering niet aan. Alle manieren zijn goed om onze schulden te verlagen en de begroting te doen kloppen.

Dat de mutualiteiten met die weinig doordachte maatregelen plots miljarden meer gaan moeten uitbetalen, daar staat dat ploegske besnoeiers niet bij stil.

Een cursus sociale vaardigheden volgden die mannen in de Wetstraat nooit!

Een eenvoudig en gehaaide zakenman als een Willy Naessens weet zelfs dat je personeel kan laten doordraaien tot ze erbij vallen met een klein extra steuntje.

Wetenschappelijk zal het niet onderzocht zijn maar veel rug- en andere klachten smelten als ijsblokjes onder de zon door een extraatje van de baas. Mensen die uitgeblust zijn zullen hoe dan ook stoppen met werken. Met of zonder brugpensioen zullen die mensen niet verder werken. Hen dan straffen en de uitkeringen beperken is niet de oplossing. Ze zullen gewoon met de volgende verkiezing voor een andere partij stemmen.

Laat die mensen, die als onwerkwilligen een stempel krijgen met rust.

Steun daarentegen vrijwillige ouderen die een minder belastende job zoeken en beginnen met een andere loopbaan door die werkgevers fiscaal te ondersteunen. Die extra kost krijgt de regering terug via de belastingen en de man met de nieuwe job heeft een motivatie.

Zoals een hondje dat een beentje krijgt zal de werknemer gelukkig zijn en dankbaar voor de nieuwe kans.

Harde maatregelen lossen niks op. Die zetten enkel kwaad bloed en verbittering. Daarenboven verliezen bedrijven een niet te onderschatten pak aan ervaringen want een gefrustreerde werknemer zal weinig van zijn ervaring doorgeven aan jongeren.

De zoektocht naar bedjes voor de toevloed van vluchtelingen is volop aan de gang. Geen enkel probleem en hoera voor de solidariteit maar al die brave mensen droegen nooit bij tot ons sociaal systeem en niemand weet of ze ooit hier zullen werken en een bijdrage leveren.

Met de huidige manier van doen en mensen met 40 jaar werken en hen in hun oudere dag te bestraffen kweek je een verkeerde houding.

Uit het niets krijgen we berichten dat de werkloosheid bij jongeren nog nooit zo laag was. Plots een ommezwaai, dit in tegenstelling tot de berichten in de kranten dat werkgevers smachten naar jonge actieve werknemers!

Wat is het nu eigenlijk?

Is er een terugloop van jonge werkzoekenden of hield de minister van tewerkstelling zijn statistiek ondersteboven?

In Griekenland weten de banken intussen dat de Griek zijn vertrouwen kwijt is en we doen ook pogingen om in dat straatje te geraken.

Het kan anders maar de wil ontbreekt.

Alle dagen volop reclame voor brillen maar wat als de leiders niet willen zien?