|
De gevangenisbewaarder, cipier of met zoals
het ministerie het graag hoort, de penitentiaire beambte zal zich wellicht niet
verwacht hebben aan de uitspraak van de rechter.
De moderne cipier heeft een moeilijke job.
Shiften en uren vechten om de tijd te doden. Een stappenteller moet hij niet
rond zijn enkel doen want buiten de wandeling van de parking voor de gevangenis
tot zijn afdeling en terug zijn zowat zijn enige stappen gedurende de ganse
dagtaak. Kranten lezen, boekjes lezen, kruiswoordraadsels, spelletjes spelen op
zijn GSM of Tablet zijn de manier om de tijd te doden. Met de modernisatie van
de gevangenis moet de man geen deur meer openen. Alles gebeurt door een duw op
het knopje en via camerabeelden. Veel contact tussen de gedetineerde en de bewaarder
is er niet meer.
Met een beetje inleving kunnen we wellicht
een beeld vormen van wat er gebeurde en tot de veroordeling van de cipier
leidde.
De man is van het sociale type. Had niet de
intelligentie om het tot maatschappelijk werker te schoppen maar probeert op
zijn manier de gevangene wat te helpen. Medelijden met de veroordeelde heeft
hij niet maar begrip dat opgesloten een mens nood heeft aan contact. In de
weinige momenten dat de cipier een praatje kan maken luistert hij bereidwillig
naar de loerejas die hem uiteindelijk een serieuze loer zal draaien.
De cipier weet uit zijn krantenartikels dat
de regering alle moeite doet om de tewerkstelling te bevorderen en hij wil zijn
steentje bijdragen. De loerejas heeft enkele meiden die tegen betaling mannen
laten genieten. De cipier weet dat meisjes van plezier ook heel sociaal zijn en
goede daden verrichten dus wat kan het kwaad om de loerejas een GSM te bezorgen
zodat de zaken van de meisjes blijven draaien. Niks frauduleurs want
belastingen ontvangen graag de jaarlijkse bijdragen van de sector amusement!
De cipier, was voor hij het besefte,
slachtoffer en zat verstrikt in de netten van de loerejas. Geen euro vergoeding
kreeg de cipier en dat zou tegen zijn principe zijn en ook wilde de man niet
doorgaan voor passieve of actieve corruptie.
De cipier moet zoveel uren kloppen, kan bij
personeelsgebrek zijn overuren en verlof amper opnemen. Zijn vroeger bijberoep
moest hij opgeven omdat de uurregeling het hem niet meer toelieten om vloerkes
te gaan placeren.
Gans de dag op een stoeltje zitten heeft
voor gevolg dat de bewaarder na zijn dagtaak de gevangenis verlaat met testosteron
van zijn oren tot zijn klein teentje! Sociaal en goede mens zijnde wil hij dat
zijn lief vrouwtje niet aandoen en de loerejas wist het danig in te kleden dat
de cipier zijn ding gratis kon doen en intussen de meisjes wat kon vertellen en
ook een beetje als personeelschef bezig kon zijn. Een soort van tester voor de
goede zaak en wellicht in zijn ogen een steuntje voor nog een betere service
aan de klanten.
De rechter heeft de goede bedoelingen van
de cipier niet goed begrepen of begreep hij het toch en is de uitspraak een
manier om te laten voelen dat hij de cipier begrijpt?
De loerejas is een mensenhandelaar volgens
de rechter maar de cipier? Was hij geen soort van onderaannemer en dus ook
een mensenhandelaar?
Pooierschap is verboden maar hoeveel
pooiers lopen er in ons land vrij rond? Mensenhandel is een manier om het woord
pooier niet te gebruiken want pooier is heel gevaarlijk om als woord te
gebruiken in een proces verbaal!
Mooie veroordeling en dat dag op dag 200
jaar nadat Napoleon op zijn donder kreeg. Laat ons vieren roepen ze in
Waterloo.
Laat ons de code Civiele na 200 jaar eens
een beetje moderniseren
Gaan de collegas van de cipier nu weer
meer uren moeten kloppen want wanneer zal er een vervanging komen voor de
bewaarder die mis stapte?
|