Dagelijks kan je me zien draven van de brievenbus tot in de woning van mijn baas met de correspondentie tussen mijn tanden. Voorzichtig doe ik dat zodat er geen gaatjes zitten in de overschrijvingen die mijn baas moet betalen. Sommige dagen is de bovenste en onderste briefomslag wel een beetje vochtig van mijn ‘kwijl’’. Dit hangt af van de dikte van het aantal omslagen… hoe meer  betalingen hoe meer ik muilvocht heb! Klagen doe ik niet want moest ik alle dagen die mailtjes moeten aandragen die mijn baas ontvangt van mensen die het allemaal te gortig vinden en hun klaagzang uiten via doorstuurmailtjes, dan was ik voor uren zoet.

Mensen klagen dat ze teveel belastingen moeten betalen. Ook dat de verdeling van de belastingen niet eerlijk is. Dat klopt allemaal en die gang van zaken is reeds aan de gang sedert de onafhankelijkheid van ons landje. Het enige dat die strijders voor een onafhankelijk België heel goed hebben onthouden van onze vroegere bezetters is de manier om mensen te laten afdokken.
Strijders tegen oneerlijke belastingen zouden nog steeds dezelfde slogans kunnen gebruiken…

Er is de laatste jaren een nieuw fenomeen van klaagzang ontstaan. De mens van vreemde origine die hier illegaal verblijft en toch van vele voordelen kan genieten. Sommige met wettelijk papierke, anderen met tijdelijke vergunning en nog anderen met blijvende vergunning en met een Belgische identiteitskaart. Frustraties kunnen niet uitblijven en mensen hebben kritiek over de laksheid
van de regeringsleiders. Het stoot inderdaad tegen elke borst, zijn het nu grote, kleine, welgevormde
of ietwat afhangende, geen mens is gelukkig met inwijkelingen die rondtoeren met auto’s en leven van sociale uitkeringen. Tijdelijke uitkeringen voor vijf jaar met voorwaarden dat men werk zoekt, ·officieel werk, de taal leert, treden ze met de voeten. Waarom zouden ze moeite doen? Met het zwarte circuit is er evenveel of meer te verdienen. De kans dat ze gesnapt worden is uiterst klein.
Nog niet zo lang geleden moesten werklozen dagelijks, Eerst twee keer per dag, nadien één keer per dag achter een stempeltje. Mensonterend en dus afgeschaft. De toenmalige controleurs op zwartwerk noemden ze struikrovers. Die controleurs verstopten zich ook letterlijk tussen de struiken om mensen op heterdaad te ‘pakken’.
Het digitaal tijdperk brak aan en de struikrover zit meer achter de pc dan dat hij nog controle doet langs de baan. Gepensioneerde controleurs worden niet of amper vervangen. Gewestelijke controlediensten worden opgedoekt. Het veldwerk verdwijnt en alle fraude concentreert zich op wat de databanken aantonen. De grote categorie van zwartwerkers blijven buiten schot.

Frustraties zullen blijven aanzwellen en met wat we thans meemaken aan een toevloed van vluchtelingen zal een bom barsten. Op één en dezelfde dag zwaait Oostenrijk zijn vluchtelingbeleid om met een draai van 180° en ook Frankrijk en Italië bonden de koe de bel aan omdat het probleem enorme afmetingen aan het aannemen is. De koe de bel aanbinden is de specialiteit van de boer, dus de hoogste tijd om aan diezelfde boer de oplossing te vragen want boeren hebben gezond boerenverstand….