Dat boekske over die vele tinten grijs mag ik niet lezen van mijn moeke!

Ik vrees ten andere dat ik dan geen enkel teefje nog gerust zou kunnen laten en dan dumpen ze me misschien in een hondenasiel…

Heel goed nieuws is vast te stellen dat bij mensen die grijze tinten niet allemaal in een asiel belanden. Het blijkt dat de koningin der badsteden Oostende de meeste mensen met grijze haren en zonder haar heeft van gans ons land. Geen enkele stad heeft zo een hoog percentage grijsaards als Oostende. Positief is alvast dat het hoge aantal oudjes dat bestaat uit de oorspronkelijke Oostendenaars als de aangespoelden ook over de meeste vrijwilligers beschikken.

Stilaan blijken het niet enkel arme oudjes te zijn die in Oostende wonen. Zou Coecke aan de basis liggen dat de iets welstellende ouderling zijn laatste levensjaren wil slijten in de badstad?

De modernisering en vernieuwing van de appartementen zal wel niet vreemd zijn aan de toeloop van de gepensioneerde.

Onze jonge ouderlingen zijn actiever dan ooit en daar kan een stad enkel maar voordelen uit halen.

Mensen met levenservaringen zijn een bron van kennis en een stadsbestuur die naar zijn bevolking wil luisteren, zal er vruchten door plukken.

Rode Johan wist zijn moment te kiezen om ten volle voor het burgemeesterschap te gaan.

Hij mag al onmiddellijk beginnen met zijn vlaggenschip op te kalfateren voordat de Mercator onder water verdwijnt!

Het Oostends pronkschip waarover al jaren discussie is tussen de badstad en Antwerpen is aan een dringende renovatie toe.

Wel zal Johan enkele meters verder aan de alom gekende vistrap ook iets moeten doen tegen die witte beesten. Als Pierke of Marietje op hun ouderwetse manier willen genieten van een haring uit het vuistje moeten ze opletten of de meeuw is met zowel de haring weg als met het haarstukje van Pierke. Hopelijk heeft de rode ridder niet enkel gehoor voor kapitaalkrachtige ouderlingen; alhoewel een Coecke nog in de leeftijd zit van een man die een groen blaadje lust, maar ook naar mensen met minder centen.

De nood aan de kruidenier, een bank en post en apotheek zijn geen overbodige luxe in een buurt waar de +60-er woont.

Om eventjes aan mezelf en mijn soortgenoten te denken zou een stukje speelstrand voor ons hondjes leuk zijn.

Veel oude wijze mensen met grijze haren hebben een troeteldier en die willen hun lieveling ook wel eens een verzetje geven.

Mijn lijfspreuk is niet voor niks:

‘A pet in house, keeps de docter away’!

Binnenkort mag de toeristische dienst in het folderke van de stad vermelden dat de grijze bevolking de grijze wolken boven de stad verving door een mooie zon….