Is men nu supporter van Anderlecht, Club of gelijk welke andere ploeg de eerlijkheid noopt om proficiat te zeggen tegen AA Gent. Het volledige seizoen bracht Gent geen hoogstaand voetbal maar wel een gezonde geestdrift en inzet. Met een ploeg zonder grote vedetten bewezen ze dat met aanvallend voorwaarts voetbal je kampioen kan worden.

Voor de club alvast een serieuze euro extra en indien er geen zotte uitgaven gebeuren kan dit enkel naar volgend seizoen een meerwaarde worden.

Naast de steeds terugkomende favorieten mag Gent zich opmaken om opnieuw mee te spelen met een hernieuwde versterkte ploeg. Alles zal een beetje afhangen of het ‘nekske’ niet zal zwellen.

De strijdlust en competiviteit tussen de koplopers zijn mogelijks een verrijking voor alle gezonde sportliefhebbers.

Supporter zijn is mooi zolang het niet in het extreme gaat. Echte sportliefhebbers mogen triestig zijn als hun favorieten verliezen maar ze moeten eerlijk blijven. Het is zoals kijken naar een uiterst mooie vrouw maar blijven houden van zijn eigen vrouw!

Men moet kunnen genieten van wat sport zo mooi en aantrekkelijk maakt. Genieten van inzet en gezonde vechtlust en een afschuw hebben voor agressieve brutale en vuile spelers.

Een domper op al die euforie en ‘fiestvreugde’ blijft die overlijdens van drie jonge sporters in de laatste weken. Het is eigenaardig dat niks uitlekt over de autopsie van die jongens. Toeval kan het niet zijn en er zal wellicht iets zijn gevonden van verboden of gevaarlijke medicijnen die ze gebruikten. Jonge kerels die misschien ooit dezelfde euforie hadden kunnen hebben zoals de huidige spelers van AA Gent. Mogelijks willen jongeren die top te vlug bereiken en doen ze domme dingen om hun niveau te verhogen. Een taak is dan aan trainers en besturen van verenigingen om die verkeerde mentaliteit bespreekbaar te maken. Hun spelers wijzen op de gevaren.

Geen kat die dacht aan de ouders van die jeugdige spelers tijdens het overwinningsfeest.

Dus nog steeds ‘breud en spelen’…