Als minister van openbare werken zorgde Crevits ervoor dat putten met een emmertje koude asfalt werden gedicht. Gaat ze nu zorgen dat ons onderwijs ook een soort van heirweg zal worden naar de toekomst?

Het is niet enkel de huidige minister van onderwijs maar al haar voorgangers leden aan hetzelfde syndroom. Eens baas over onderwijs en de hervormingen zijn een verplicht item.

Jaren keek gans de wereld naar onze manier van les geven. Van lager tot universitair was ons land een voorloper van degelijk en goed onderwijs. Meegaan en evolueren met de vooruitgang is een noodzaak maar veranderen om te veranderen deugd niet. Met elke nieuwe minister ‘boeren’ onze studenten achteruit. Onze jeugd is zeker niet dommer dan vroeger maar ze vormen ze dommer.

Vroeger stond men te springen om onze dokters in te rijven overal ter wereld. Onze advocaten met name onze strafpleiters zijn de allerbeste acteurs die er bestonden. Van muziek over al wat creativiteit betrof leverden we studenten af met pit, nieuwe ideetjes en zelfs in de modewereld werden we toonaangevend.

De reden kwam doordat onze kindjes van in de kleuterklas hun creativiteit konden botvieren. Zelfs onze beroepsopleidingen zorgden ervoor dat we unieke naaisters, bouwvakkers, diamantairs hadden die overal werk konden vinden.

Wat doen die huidige ministers van onderwijs? Hervormen en na enkele jaren terug hervormen, teruggrijpen naar het verleden maar ze sloegen eerst aan diggelen wat goed was. Het begin al in het kleuterklasje. Het kindje mag niet meer spelen, mag zich niet meer ontwikkelen volgens zijn eigen kunnen. Het moet bij manier van spreken al tokkelen op een klavier van als het amper weet waarom het op een potje moet gaan zitten.

Waarom moeten ze in het lager nog leren schrijven? Waarom nog leren rekenen gezien het machientje het allemaal voor hen doet.

Het is de hoogste tijd dat we terugkeren naar het spel. Straatploegjes allerhande, basketpleintjes in wijken. Simpele dingen die niet meer kunnen en mogen omdat de grote mensen geen lawaai meer verdragen. Kattenkwaad uitsteken, twee vuilzakken als doel gebruiken en sjotten in een doodlopende straat mag niet meer. Een appel of peer pikken is zware diefstal. Belleke trek doen staat gelijk met bezoekje aan de jeugdrechter!

Waar is de mens mee bezig?

Komt er de woensdagnamiddag nog nen kleinen thuis met een scheur in zijn broek omdat hij bleef haperen aan de schrikdraad? Heeft de mama nog vuile was omdat zoonlief met zijn botten in de beek donderde bij het vangen van ‘dikkopjes’ met het visnetje dat hij fabriceerde met een oude panty van zijn oma?

Pure nostalgie dat door de mens zijn competitiedrang verdween.

Zelden zie je op het strand nog enkele jongeren een zandkasteel bouwen. Deste meer kinderen zitten op terras naast hun ouders te spelen met van die ‘bakskes’ waarbij ze slechts 6 van de tien vingers gebruiken.

We vragen ons af hoe het komt dat er tegenwoordig zoveel jongeren bij het sporten gezondheidsproblemen krijgen en zelfs sterven!

Niet moeilijk want enkel de competitie telt en half sportend Vlaanderen zit aan dezelfde pillen en drankjes zoals de bodybuilders! Niet moeilijk dat de zaadcellen niet veel meer waard zijn, nog enkele jaren en half Vlaanderen is impotent…

Hilde en alle anderen stop met hervormen, ga terug naar de basis en we zullen terug aan de top geraken.

Over de Quickie en Alexander wil ik het niet hebben. Die verkopen ons restantje aan bedrijven en zullen na de verkoop diezelfde bedrijven huren…. Alexander zou beter moeten weten en zwijgen over partijkaarten en jobs. Vader Herman werd groot (en rijk) dankzij het politiek dienstbetoon. Het lijkt minder grof dan wat Marin Le Pen doet met haar vader maar eigenlijk verloochent hij ook zijn vader… allemaal het gevolg van gevolgde studies?