Recentelijk zagen we de beelden van dat kleine (!) lieve olifantje wiens moeder het niet toeliet van te drinken. In het dierenrijk komen regelmatig van die moeders voor die hun jong afstoten.
Uitzonderlijk treffen we bij de mensen een moeder die misbruik maakt van haar kind. Zelfs jonge vrouwen die beseffen dat ze hun kindje niet kunnen geven wat noodzakelijk is zoeken zo goed en kwaad ze kunnen naar een oplossing om hun kind toch een beter leven te schenken.
Ontelbare vrouwelijke bootvluchtelingen maken een gevaarlijke tocht om hun kind te laten opgroeien in een beter en veiliger land.

In Reyers Laat konden we enkele vrouwen horen die ongelukkig zijn omdat ze nog geen moeder werden en in een soort van paniek fase in hun leven zitten. De ongepaste opmerkingen dat ze enkel aan hun carrière denken moet ons laten nadenken over het moederschap.
Verlangen naar een kind en dit verlangen niet kunnen voldoen moet hard zijn. Onze lieve moeders zijn onbetaalbare wezens. Moederdag is mooi maar onvoldoende om slechts één dag per jaar te vieren.

De man vloekt regelmatig over het feit dat moeder de vrouw haar kind over beschermt. Hij grolt en bromt omdat de moeder een echte leeuwin is die vecht en klauwt om haar welpje te beschermen. Vaak moet de man het onderspit delven als het over de kindjes gaat.
Het beschermen van haar welpjes gaat bij die moeders nooit voorbij. Opa blijft op de derde plaats komen want naast het eigen welpje trekt oma nagenoeg altijd partij voor het klein-kindje!
Leuk en een beetje hilarisch is dat morsen van het klein-kindje grappig is voor de oma, terwijl als opa een beetje morst hij zich aan een opmerking mag verwachten van oma lief!

Moeders hebben van die eigenaardige en onbegrijpelijke trekjes… Wanneer de man of vriend de verjaardag en zeker de huwelijksverjaardag vergeet mag hij er zeker van zijn dat hij dit gedurende meerdere dagen zal voelen!
Wanneer de kindjes dit vergeten veegt ze die vergetelheid gewoon banaal van tafel.
Wanneer kinderen hun moeder tekort doen dan blijft die moeder dit verschonen. De pijn die ze moet verwerken door het leed dat haar kinderen haar aandoen verbijt ze alleen. Ze treurt maar blijft fier, troost zich met de gedachte dat ze in gebreke bleef al is dat totaal niet zo.
Geen enkele god kan vergeven zoals de mama kan vergeven. Geen enkele man kan meeleven in de tegenslagen van zijn kinderen zoals een mama dat kan. De sterkste man ter wereld kan niet torsen wat een moeder als last kan dragen…
Enkel de mama en de oma kunnen van die piepkleine met tranen gevulde oogjes hebben wanneer ze dat bloempje of geschenkje krijgen dat in feite uit de handen komt van de kleuterklas juf.

Zondag is het weer die dag om de mooiste, knapste, liefste en onbetaalbare vrouw in de bloemetjes te zetten. Spijtig dat het slechts één dag is en geen 365 dagen