Het moet niet altijd tante Kaat zijn die mensen helpt…

Wat we de laatste tijd allemaal horen en lezen. Moeders die hun kindjes in brand steken in het tuinhuis. Vaders die op seksreisjes gaan naar die landen waar ze goedkoop aan kinderen geraken om te misbruiken. Of een vader die zijn elf jarig zoontje misbruikt en dan datzelfde zoontje verhuurt aan een Duitse vuilaard. Of de gruwel nog niet erg genoeg is filmde hij de beestigheden die zijn kind moest ondergaan.

Dat hij uiteindelijk gevat kon worden via Australië roept toch vragen op.

Kan men niet simpel aan de hand van passagierslijsten niet nagaan welke mannen van die reisjes boeken naar alom bekende landen waar ze misbruik maken van jongeren?

Er bestaan duidelijk diverse soorten van geestesgestoorden. Ouders die hun kinderen seksueel misbruiken zijn van de ergste soort gestoorden. Een veroordeling van 30 jaar is geen oplossing.

Mag men met of zonder hun toelating geen onderzoeken doen in hun brein?

Er moet toch ergens een spoor van dat onbegrijpelijk gedrag te traceren zijn in de genen.

Er moet een gen zijn die individuen tot dergelijk gedrag aanzet. Beter dan gewoon opsluiten zouden onderzoeken zijn die het gedrag kunnen bepalen. Niet dat men veel kosten moet maken en loopt het onderzoek faliekant af dan is het verlies van dergelijk onderzoek in het belang van de wetenschap.

De daders verknoeiden reeds het ganse leven en toekomst van hun slachtoffers dus moeten we geen enkele vorm van medelijden hebben. Genezing is uitgesloten en dus is de tip dat elke poging om het welgelijk gedrag te kunnen voorkomen de enige juiste oplossing is.

De verfplek op een stenen vloer dat tante Kaat kan laten verdwijnen is pietluttig tegenover het uitschakelen van onbegrijpelijk menswaardig gedrag!

De ideale wereld bestaat enkel als TV programma maar elimineren van mogelijkheden tot beestig gedrag zou heel veel betekenen voor een overgang naar een mooiere wereld.