|
Wat bezielt een 28 jarige om zelfmoord te
plegen maar met zijn daad massamoordenaar te worden?Afgrijselijk en voor de
nabestaanden een nog groter verdriet en onbegrip.
Met onderzoeken en uitpluizen van het
verleden van de man mag men zoveel redenen en bewijzen vinden als men kan, het
leed en de verwerking zal er niet beter door worden.
Geen enkele psychiater kan in het brein van
zo iemand doordringen.
Alle mogelijke theorieën ten spijt zal dat
ene woordje WAAROM nooit een antwoord krijgen.
Ook het waarom wie me lief was op dat
vliegtuig moest zitten zal nooit een antwoord krijgen.
Nabestaanden van die 150 slachtoffers
zullen tot het einde van hun leven worstelen met het waarom
Met de nagenoeg zekerheid dat de crash geen
ongeval was zal er nog een grotere verdeeldheid volgen over zelfmoord.
Voor de enen is zelfmoord moedig en voor
lefgozers, terwijl voor anderen het een laffe daad is. In het geval van de copiloot
zal het de geschiedenis ingaan van een laffe daad.
Beslissingen over je leven moet men voor
zichzelf nemen en men mag daarbij geen slachtoffers maken, zeker niet bij
onschuldigen die niks met je probleem te maken hebben.
De nabestaanden van de copiloot hun leven
zal eveneens een hel op deze aarde worden.
Nabestaanden verwerken elk op hun manier de
tragedie.
De huidige crash zal ook bij vorige
ongevallen een twijfel doen ontstaan. De slachtoffers van de busramp in
Zwitserland, nu drie jaar geleden, zullen opnieuw de wonden voelen. Sommigen
die reeds extra onderzoek willen zullen nu met de vraag zitten of de
buschauffeur ook geen zelfmoord wilde plegen en hun dierbaren daarvan het
slachtoffer werden.
Piloten mogen zich verzetten tegen een
vroegtijdige lekkage van de feiten voor het afronden van het onderzoek. Voor de
nabestaanden neemt het een denkpiste weg van een ongeval. Het verzacht het leed
en verdriet niet en mogelijks zullen er wraakgevoelens ontstaan tegenover de
dader. Dit kan geen kwaad want de nabestaanden hebben het recht om hun
gevoelens te uiten.
Een oplossing om dergelijke dramas te
voorkomen bestaan niet.
Wanneer stoppen doorslaan dan zijn dramas
niet te vermijden. Men kan proberen risicos uit te sluiten maar het is
onmogelijk om alles en iedereen in te schatten.
De enige les die we moeten trekken uit
dramas is: waarom maken we ons druk over futiliteiten wanneer anderen een
waarom om de oren krijgen waarop ze nooit een antwoord zullen krijgen!
|
