Wonderbaarlijk en mooi die natuurelementen…
De aarde, de maan en de zon op één lijn en het gevolg zijn grote golven met springtij tot gevolg.
De Wever, Marokkaanse Berbers een groene, blauwe, roze en rode politieker op één lijn en er volgt een golf van reacties zo hoog als de waterstand bij springtij.
De Wever moet in een ver verleden een wever van tapijten zijn geweest. Tapijten, een kunst die men overal in de wereld beoefende. Er bestaan heel dure exemplaren van het Oosten over Afghanistan tot in ons Vlaanderen. Onze wandtapijten hangen over gans de wereld. Ze zijn uniek en prachtig.
Een vergane glorie en zeer begrijpelijk want we weven niet zoals onze overgrootouders. We zijn de knepen van het vak kwijt. We weven met een te grove steek, er zitten gaten in ons tapijtje van tegenwoordig. We zijn de stielkennis verloren. Wel proberen we onze gaten op te vullen met
woorden.

De uitspraken van De wever zijn het prachtige voorbeeld op welke manier we weven in de diversiteit van gemeenschappen dat ons land rijk is. Reeds een halve week blijven eindeloze discussies over woorden de media vullen.
De essentie van het probleem van racisme omzeilt iedere politieker door enkel te blijven hameren op woorden die de Antwerpse burgemeester uitsprak.

Het is zelfs een beetje ludiek dat na iedere discussie de eindconclusie hetzelfde is. Zowel links of rechts en zelfs de eeuwige dwarsliggers op alles en nog wat geven toe dat het beleid al jaren niet deugde. De oorzaken kent iedereen en we weten allemaal waar het verkeerd liep. Een klok kan men niet terugdraaien en oeverloos debatteren over wat er mis en niet werd gedaan is verloren energie.
Schuldigen of beschuldigingen uiten en verantwoordelijken verwijten wat ze in het verleden maar lieten begaan is even dom als sasdeuren open zetten bij hoog water.

Dat Aziaten geen last hebben van racistische opmerkingen klopt niet. Een Antwerpenaar spreekt niet over een Chinees maar over een spleetoog. Dat er meer criminaliteit is en er meer Marokkanen, Turken en Afrikanen in onze gevangenissen zitten is nogal logisch want ze zijn met veel meer. Een discussie over de statistieken van gedetineerden van vreemde origine is weinig relevant. Zoals altijd waren de eerste allochtonen mensen met intellect, met kennis want ze werden aangetrokken. Onze vroegere eerste kolonialen waren ook mensen die uitweken omdat ze iets wilden bijbrengen aan de bevolking. Na die idealisten vertrokken een tweede generatie die het in eigen land verknoeiden en het uitwijken als een vlucht zagen om met een nieuwe lei te beginnen. Identiek wat wij meemaakten. Arbeidskrachten met de beste bedoelingen kwamen naar ons land om te werken. Later kwamen dan een deel gelukzoekers en mensen die in hun land er weinig positiefs hadden van terechtgebracht.

Intussen zijn we enkele generaties verder en het gelukzalige landje leeft in crisis. Het luilekkere is er maar voor een beperkte groep meer. De Vlaamse oerbewoner heeft het moeilijk om een job te vinden. De inwijkeling heeft het nog moeilijker en dan begint het om er van alles en nog wat bij te sleuren om niet te moeten toegeven dat de politiek de allochtoon enkel gebruikte om stemmen te ronselen.

Die lijn van De Wever, groen, blauw en alle mogelijke kleuren hebben allemaal gelijk… Ze geven dat allemaal grif toe op het einde van iedere discussie. Wie van het kleurenpalet zal uiteindelijk met een oplossing komen? Wie zal uiteindelijk meer water in zijn wijn doen?

De mens bouwde muren om die grote golven van de natuurelementen tegen te houden. De mogelijkheden en capaciteiten heeft de mens maar heeft de mens ook de wil om het probleem multicultureel op te lossen?