Hopelijk was je het resultaat van twee mensen die elkaar lief hadden. Als minuscuul zaadje ontwikkelde je in de baarmoeder van die lieve moeder. Maanden genoot je in je typische houding in de buik van de vrouw die negen maanden met afwisseling van je genoot maar ook afzag. Je werd geboren, groeide op in een omgeving die je lief had. Naar eigen kunnen en verlangen probeerde je met goede en kwade dagen een leven op te bouwen. Niks is eeuwig en de dag kwam dat je het aardse moet verlaten.
Wat kiezen? Ergens begraven worden op een kerkhof; verassing en in een urne of uitstrooiing op een weide of op zee!

Wat als je verder wil leven, weliswaar onder een andere vorm? De mogelijkheid is er maar de wil van de overheid?

Al die gronden die vrij komen rondom natuurgebieden. Al die landbouwers die verplicht worden te stoppen met werken.

Er is een alternatief voor die open ruimten...

Na de dood stopt de begrafenisnemer je niet in een kist maar in een verteerbare zak. Hij brengt je met vrienden en kennissen naar die nieuwe open ruimten en je krijgt een plaatsje om verder te leven. Het is geen laatste rustplaats maar het plekje van je nieuwe leven. De keuze welke soort boom je wilt hebben om verder te leven kies je vooraf. Je lichaam zal het boompje de nodige voeding geven en groeien, bloeien en er ontstaat een volledig nieuw bos van fiere mensen die verder leven. Een bos met namen want elke boom blijft je naam dragen. Geen verzameling zoals op de huidige kerkhoven met scheefgezakte, goed en zeer slecht onderhouden graven. Het bos zal ieder jaar een beetje meer en meer bos worden. Een oase van groen en een uitnodiging voor een zondagse wandeling met kindjes en kleinkindjes! Geen gevoel van rondlopen op een kerkhof maar van genieten van natuur.

Wie kan geen verhaaltje verzinnen in dat nieuwe bos als een koppeltje eekhoorntjes spelen in de kruin van oma of opa? Wie wil niet vertellen aan zijn kindjes dat de ekster zijn huisje in oma heeft of dat de uil zijn uiltje vangt op een tak van opa?

Gekomen uit het niets, niet zoals nu verdwijnen in het niets maar verder leven en zuurstof geven aan anderen. Anderen laten genieten van wie je was tijdens je leven. Het verder zetten van wat je bewust of onbewust deed, zuurstof geven aan wie je lief was.

Weer een alternatief voor breeddenkende landen zonder alle mogelijke commissies en werkgroepen die eerst moeten onderzoeken of de mens wel het recht heeft om na zijn dood nog verder te leven.