De beurs draait op volle toeren. Veel jonge mensen zullen weer kwijlen van al wat op de markt is aan mogelijkheden om mooi en gezellig te wonen.

Voor velen is het afzien want het is allemaal peperduur geworden. Het is reeds enkele jaren niet meer mogelijk voor jonge koppels om een lapje grond te kopen en een huisje te bouwen. Enkel met heel veel hulp en heel veel centjes van ouders en grootouders was het nog mogelijk om te bouwen.

Nooit zuilen die jongeren dat formidabele gevoel kennen van wat ze samen bereikten zoals de vorige generatie en de generatie ervoor. Zonder die ouder- en grootouderlijke hulp hadden ze nooit een start kunnen nemen met hun bouw.

De bouwsector kent het probleem en dus is renovatie van bestaande woningen nu hun werkterrein. Ook niet simpel want de opgelegde eisen zijn niet enkel onredelijk maar in hoge mate overdreven.

Kunnen we spreken van goede bedoelingen van de regering?

De bedoeling zal wel zijn promotors en aannemers te helpen, ook bouwvakkers aan het werk te houden. Nieuwe arbeidsplaatsen in de bouw zitten er niet in.

Of op lange termijn al die extra maatregelen een doel zullen hebben gehad is moeilijk te voorspellen.

Wat wel reeds vast staat is dat renovatie ook voor veel jongeren te duur is geworden. Met rassenschreden steven we af op de milieuvriendelijke woning met een iets of wat overdreven aandacht aan energiebesparingen. Dat hermetisch afsluiten van een huis handenvol geld kost dat je pas kan terugwinnen na jaren zorgt ervoor dat jongeren zelfs geen kans meer hebben om een oude woning te kopen.

Banken onder druk zetten om gemakkelijk hogere leningen te verschaffen is een kortzichtige oplossing. We weten allemaal wat de gevolgen zijn van te zware leningen. Een onoverbrugbare last voor de gezinnen en dit gedurende vele jaren.

Het feit dat diezelfde regering de werkende klasse alsmaar meer belastingen laat betalen en dat de banken knibbelen aan de spaarcenten zorgde ervoor dat de betere Belg uitweek naar de naburige landen. In Normandië staan reusachtige borden waar de Compagnie du Zoute woningen aan de man brengt.

In Zeeuws Vlaanderen verkopen de Nederlanders in samenwerking met Belgische makelaars strandhuisjes tegen aanlokkelijke prijzen. De Nederlandse politiekers willen zelfs een halt toeroepen aan de bouw van ganse stranddorpen en bungalowparken! Men wil de wildbouw zoals in ons land vermijden.

Spanje kende reeds de toevloed van onze vroegere Blankenberge bezoekers. Een Jo Leemans en Will Ferdy zongen hun kelen schor voor de toenmalige Belgische gepensioneerde. Na het instorten van de bouwmarkt in Spanje kan je nu voor een appel en een ei een appartement kopen. Toch staat de helft van die zonnige luxeappartementen gewoon te verkrotten. De interesse is weg want de levensduurte is zowat identiek als in ons land. Enkel de zon is er nog gratis. Die gepensioneerden die investeerden liggen stilaan onder de pelouze of waaien vrolijk op de strooiweide in het rond.

Bezoekers zullen er zeker zijn op Batibouw maar of er goede zaken zullen gedaan worden is een ander paar mouwen.

Nogal wat bezoekers zullen triestig huiswaarts keren want het zal bij dromen blijven.

Enkel als de Vlaamse regering jongeren helpt aan een vaste job en werkzekerheid zal de bouwsector doen opflakkeren. Alle andere maatregelen zullen enkel de jongeren verplichten om te blijven dagdromen of om zich in te hoge schulden te steken.

Zouden groepsaankopen van meerdere panden geen oplossing kunnen worden? Samen Renault opkopen en in groep laten renoveren … De politiek en bouwpromotoren niet enkel een hak zetten maar tevens aan een betaalbare woning of appartement geraken…

Ik zie me al hangen aan de poort van wijlen Renault: ‘Project Baziel, woon betaalbaar in de ideale driehoek van Vlaanderen!”

Na BHV zou men dan kunnen spreken over BAL. De driehoek Brussel, Antwerpen, Leuven. Brussel onze hoofdstad, Antwerpen de Stad van het land en Leuven de ‘toebak’! Want zonder tabak kunnen die twee wereldsteden geen rook blazen!!!