Om eerlijk te zijn ik sta niet op wacht want ik ging erbij zitten… ook dat viel niet zo goed mee want het was wreed koud aan mijnen ‘poeper’ op dat ijzeren ding!

Wel weet ik zeker dat die Brugse en Gentse hooligans twee keer zouden nadenken vooraleer ze met elkaar op de vuist zouden gaan als ze me zouden zien zitten. (Cf foto)

Achter glas was het leuk en gezellig maar eens uit de wagen was de wind ijzig.

Een wandeling in het buitenland. Eventjes over de grens. Sluis. Wat die mensenmassa daar komen zoeken weet enkel God of Allah. Er is eigenlijk niks te zien en weinig te beleven. Vroeger was het begrijpelijk want waar moest een mens zijn inspiratie en sejsspeeltjes anders gaan halen?

Er is amper nog een boetiekske met beeldjes van paterkes die hun pij openzwieren als je op het koppeke duwt, te vinden en in eigen land is de keuze aan tarzans ruim zo groot.

De meest gehoorde taal is die van Maldegem en Eeklo. Ik denk dat ze van gratis vervoer kunnen genieten om in Sluis te geraken.

In de tea rooms zouden het geen Hollanders zijn als ze geen drie stoeltjes plaatsen waar er eigenlijk maar plaats is voor twee. Dus ik moet me in een dubbele Nelson plooien om onder of naast een tafeltje te liggen. Als Mathilde met haar twee zakken van de C&A passeert trapt ze zonder pardon in het beste geval op mijn staart. Maar de kans is even groot dat ze haar 42 op mijn poot plant!

Met de nodige moeite draait en keert ze haar contouren tot ze met 2/3 van haar achterste een stoeltje bezet. Uit ervaring weet ze dat ze het zeteltje niet moet proberen want dat een deel van haar onderdelen er niet in past! Buiten de dochter of schoondochter zijn er dan twee of meerdere kleinkinderen mee die als leeuwen op de pannenkoek of appelbeignets aanvallen. De bompa blijft buiten met de zoon of schoonzoen en zitten op die ene rij van de verwarmde terras. Bompa geniet van een Duvel of Leffe en je hoort steevast de opmerking dat hij 40 eurocent minder moet betalen dan in eigen land. Verder gaat de conversatie altijd over de goede oude tijd dat ze maandelijks kwamen om aan dat ‘bankske’ aan de grens hun couponnenkes uit te wisselen. Binnen hoor je de bomma aan het kleindochtertje vertellen dat het trouwkleed van mama uit die winkel kwam terwijl ze wijst naar Printemps. Nu gaan zowel de bomma als de mama naar die ene winkel uit gans Sluis voor dat maatje meer!

Rond 17u is het volop stormloop naar de bushalte. Bompa en schoonzoon staan reeds aan te schuiven en roken nog vlug een sigaretje of sigaartje. Want de terugweg zal wat tijd in beslag nemen. Tot aan de Natiënlaan is het bumperen…

Geef mij maar een bos of strandwandeling. Mogelijks trap ik wel op een blik of een scherpe tak maar dat is dan mijn fout en niet die van bomma beton!